“ΔΩΡΕΑΝ” ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ

Αυτή η ακαδημαική χρόνια βρήκε τη σχολή μας σε μία νέα κατάσταση, μιας και οι φοιτητές που μπήκαν τώρα στο πρώτο έτος σπουδάζουν με το καινούριο πρόγραμμα σπουδών. Ενα πρόγραμμα εμφανώς δυσκολότερο και πιεστικότερο, ένα πρόγραμμα για το οποίο από πέρσυ εκτιμούσαμε ότι δεν θα αλλάξει προς όφελος των φοιτητών. Και σαν να μην έφτανε αυτό, προέκυψε άλλο ένα σοβαρό ζήτημα, αυτό με τα συγγράμματα.

Πριν λίγα χρόνια εγκαινιάστηκε το δυσλειτουργικό-κατά κοινή ομολογία- σύστημα του Ευδόξου, με το οποίο παραχωρήθηκε η διανομή των πανεπιστημιακών συγγραμμάτων σε ιδιώτες. Πέρα από το ότι περιορίστηκαν τα βιβλία που δικαιούμασταν για κάθε μάθημα και κάθε χρόνο καθυστερεί η παραλαβή τους, φέτος κινδυνεύουμε να μην πάρουμε και καθόλου βιβλία. Πριν δύο μέρες ο Σύλλογος Εκδοτών Επιστημονικών Βιβλίων ανακοίνωσε ότι θα σταματήσει η διανομή επιστημονικών συγγραμμάτων στους φοιτητές λίγες μέρες πριν ανοίξει ο Εύδοξος για αυτό το εξάμηνο. Ο λόγος είναι, όπως ισχυρίζονται, είναι η οικονομική αδυναμία του κλάδου τους να αποπληρώσει οφειλές σε εργαζόμενους και προμηθευτές, αφού το Υπουργείο Παιδείας δεν τους έχει καταβάλλει τα απαιτούμενα χρήματα από τα προηγούμενα εξάμηνα. Αυτό δεν ήταν μια αιφνιδιαστική κίνηση, όπως φάνηκε, αφού ο Σύλλογος είχε προειδοποιήσει από το καλοκαίρι για αυτήν.

Το πρόβλημα αυτό έρχεται να προστεθεί στα ήδη υπάρχοντα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε καθημερινά στη σχολή μας λόγω της υποχρηματοδότησης. Ήδη εδώ και δύο χρόνια το εργαστήριο Ανατομίας έχει υποβαθμιστεί πλήρως λόγω της έλλειψης καλά συντηρημένου πτωματικού υλικού, ύστερα από το εργατικό ατύχημα του ταρριχευτή και την καθυστέρηση της ανακαίνισης του ταρριχευτηρίου. Αιτία όλων αυτών η υποχρηματοδότηση του πανεπιστημίου και η ανευθυνότητα της σχολής να προσφέρει ασφαλείς συνθήκες εργασίας. Ακόμα, κάθε χρόνο καλούμαστε να διεκδικήσουμε βασικά για τις σπουδές μας πράγματα, όπως τους άτλαντες ανατομίας στο 2ο έτος και τα στηθοσκόπια στο 4ο. Αλλά απ’ ότι φαίνεται, φέτος δεν θα κληθούμε να διεκδικήσουμε μόνο αυτά, αλλά όλα μας τα συγγράμματα!

Το ζήτημα αυτό δεν είναι μεμονωμένο, αλλά σύμπτωμα της γενικότερης λιτότητας που έχει εφαρμοστεί τα τελευταία μνημονιακά χρόνια. Από τη στιγμή που γίνονται περικοπές παντού, η δημόσια δωρεάν Παιδεία δεν θα μπορούσε να μείνει ανέπαφη. Και σε αυτό έρχεται να προστεθεί ο νέος νόμος Γαβρόγλου, ο οποίος φέρνει εκτός των άλλων γενικευμένη εφαρμογή διδάκτρων στα μεταπτυχιακά μαζί με άλλες αλλαγές που υποβαθμίζουν την ποιότητα των σπουδών μας και μετακυλίουν το κόστος της εκπαίδευσής μας στις πλάτες μας. Μία από αυτές είναι η δημιουργία ηλεκτρονικών βιβλιοθηκών, οι οποίες σύμφωνα με τον κ. Γαβρόγλου θα αντικαταστασήσουν τα βιβλία μας. Αυτό σημαίνει ότι είτε θα αναγκαζόμαστε να διαβάζουμε από τον υπολογιστή είτε να διανυκτερεύουμε στη βιβλιοθήκη για να προλάβουμε κάποιο από τα λίγα αντίτυπα του κάθε συγγράμματος είτε να πληρώνουμε εκατοντάδες ευρώ κάθε εξάμηνο για να αγοράζουμε τα απαραίτητα βιβλία, πράγμα ανέφικτο για τους περισσότερους από εμάς.

Όλο αυτό συμπίπτει στη δική μας σχολή με ένα άλλο εξίσου σοβαρό ζήτημα, αυτό των πτυχιακών εξετάσεων, τις οποίες οι καθηγητές θέλουν να καταργήσουν. Πρόκειται για τις εξετάσεις που δικαιούνται να συμμετέχουν οι φοιτητές του 6ου έτους και οι επί πτυχίω και οι οποίες παίζουν σημαντικό ρόλο στο να ολοκληρώσουμε έγκαιρα και χωρίς υπερβολική πίεση τις σπουδές μας. Δεν είναι τυχαίο που η σχολή μας έχει το μικρότερο χρόνο αποφοίτησης από όλες τις υπόλοιπες ιατρικές.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, θα ακούσεις κάποιους συμφοιτητές σου να λένε ότι θα δανειστούν βιβλία από μεγαλύτερους, άλλοι θα διαβάσουν από σημειώσεις και ηλεκτρονικά συγγράμματα, ενώ άλλοι θα τα αγοράσουν. Μπροστά όμως από αυτό το πρόβλημα που μας αγγίζει όλους, η πιο αποτελεσματική λύση είναι αυτή που θα δοθεί και από όλους. Είναι η λύση της συλλογικής διεκδίκησης αυτών που μας στερούν. Είναι η λύση που θα προκύψει μέσα από τη συζήτηση όλων των φοιτητών, μέσα από τη γενική μας συνέλευση, μέσα από της κινητοποιήσεις μας. Έτσι είχε αντιμετωπίσει ο Σύλλογος μας και στο παρελθόν κάθε προσπάθεια υποβάθμισης των σπουδών μας και το ίδιο καλούμαστε να κάνουμε και τώρα.

Απαιτούμε:
• την άμεση επίλυση του προβλήματος από το Υπουργείο Παιδείας – δωρεάν συγγράμματα για όλους τους φοιτητές
• δημόσιο – δωρεάν πανεπιστήμιο
• καμία υποχώρηση από τα φοιτητικά μας δικαιώματα
• καμία υποβάθμιση των σπουδών και του μέλλοντός μας

 

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΑΣ

 

Advertisements
Posted in Uncategorized | Leave a comment

Αντί Καλωσορίσματος

21984160_287747621631217_144655100_n

Η εισαγωγή στο πανεπιστήμιο σηματοδοτεί την αρχή ενός νέου κύκλου ακαδημαϊκής και κοινωνικής ζωής. Το πανεπιστήμιο είναι ένας χώρος επιστημονικής και κοινωνικής ζύμωσης που ξεφεύγει από τα αυστηρά και πιεστικά πλαίσια του σχολείου. Ο φοιτητής απολαμβάνει περισσότερες ελευθερίες τόσο ως προς τα μαθήματα όσο και γενικότερα ως προς τον τρόπο ζωής του, κάτι που έρχεται σε πλήρη αντιδιαστολή με την εντατική χρονιά της τρίτης λυκείου. Όχι μόνο δεν καλείται να ακολουθήσει ένα αυστηρό πρόγραμμα φροντιστηρίων και διαβάσματος, αλλά και βρίσκεται μπροστά σε μια πληθώρα επιλογών σχετικά με την διαχείρηση της καθημερινότητάς του.

«Δεν μπορείς να διαμορφώσεις ένα χαρακτήρα μέσα στη μοναξιά» (Austin O’Malley, γιατρός και συγγραφέας)
Μπροστά σε αυτές τις επιλογές, ο φοιτητής έχει την ευκαιρία να μην περιοριστεί στην ενασχόληση του με τα μαθήματα της σχολής. Μπορεί να διαμορφώσει ολόπλευρα την προσωπικότητά του μέσω των κοινωνικών σχέσεων που θα αναπτύξει με τους συμφοιτητές του, μέσω πολιτιστικών (λογοτεχνικών, κινηματογραφικών κ.α.) και αθλητικών ομάδων, αλλά και με την ενασχόλησή του με τα κοινά. Άλλωστε, ο άνθρωπος δεν μπορεί να είναι μονομερής, αλλά σε σχέση με την κοινωνία στην οποία ζει και σε αρμονία με τον εαυτό του.

«Δεν αφήνουμε τους άλλους να αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς»
Ακόμα περισσότερο, ο φοιτητής έχει χρέος να ασχολείται με τα κοινά, γιατί δεν μπορεί να νοηθεί δημοκρατία χωρίς τη συμμετοχή όλων στις αποφάσεις που πρέπει να ληφθούν. Ακριβώς επειδή το πανεπιστήμιο είναι μία μικρογραφία της κοινωνίας, η συμμετοχή όλων των φοιτητών στις αποφάσεις που τους αφορούν είναι απαραίτητη. Οι αποφάσεις αυτές στη σχολή και ειδικότερα στο φοιτητικό σύλλογο λαμβάνονται μέσω των γενικών συνελεύσεων και των συνελεύσεων κάθε έτους.

«Τα φοιτητικά δικαιώματα εξασφαλίζουν την ποιότητα ζωής μας»
Οι ίδιοι οι φοιτητές γνωρίζουν καλύτερα τις απαιτήσεις του κάθε μαθήματος και έχουν κατοχυρώσει να αποφασίζουν οι ίδιοι το πρόγραμμα της εξεταστικής τους (σειρά και ημερομηνία μαθημάτων) μη αφήνοντας αυτή τη δικαιοδοσία στη γραμματεία, όπως συμβαίνει στις υπόλοιπες σχολές. Ταυτόχρονα, στη σχολή μας υπάρχουν και οι προαιρετικές-πτυχιακές εξεταστικές για τους πεμπτοετείς και τους επι πτυχίω φοιτητές δίνοντας τους τη δυνατότητα να εξεταστούν ακόμα και πέντε φορές το χρόνο σε ένα μάθημα. Έτσι, η Ιατρική Αθηνών έχει το μικρότερο χρόνο αποφοίτησης σε σχέση με τις υπόλοιπες Ιατρικές και μάλιστα με λιγότερο άγχος. Τέλος, αυτονόητο είναι ότι κανείς δεν είναι υπεράνω ελέγχου και για αυτό δεν είναι αποδεκτές αυθαιρεσίες από τους καθηγητές, όπως σεξιστικά και ρατσιστικά σχόλια ή η αποβολή από το αμφιθέατρο.

«Πώς όμως θα τα προασπιστούμε;»
Τα δικαιώματα που αναφέρθηκαν πιο πάνω και προσφέρουν ανθρώπινη ζωή στους φοιτητές δεν τους χαρίστηκαν, αλλα οι ίδιοι τα διεκδίκησαν και τα υπερασπίστηκαν όταν υπήρχε ανάγκη. Ο αποτελεσματικότερος τρόπος να γίνει αυτό είναι μέσα από το φοιτητικό σύλλογο, τον Σ.Φ.Ι.Α., δηλαδή τη δομή στην οποία ανήκουν όλοι οι φοιτητές και η οποία λειτουργεί με βάση το καταστατικό της και τις αποφάσεις των συνελεύσεων της. Οι ανάγκες και τα δικαιώματα των φοιτητών τους αφορούν άμεσα για αυτό είναι οι μόνοι που είναι υπεύθυνοι και μπορούν να τα υπερασπιστούν απέναντι σε όποιον προσπαθεί να τα πλήξει. Κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να το πετύχει μια μικρή μερίδα φοιτητών για αυτό είναι απαραίτητος ο συλλογικός τρόπος. Για παράδειγμα, κάθε χρόνο μέσα απο συνελεύσεις και κινητοποιήσεις οι φοιτητές κατορθώνουν να πάρουν στηθοσκόπια και βιβλία που δεν τους παρέχονται (άτλαντες ανατομίας κλπ).

“Η πιο σκοτεινή πλευρά”

Λοιπόν, όπως είπαμε ο σύλλογος δεν είναι κάτι έξω από τους φοιτητές αλλά είναι οι φοιτητές αφού υπάρχει για να υπερασπίζεται τα συμφέροντά τους. Όμως όλοι οι φοιτητές συμμετέχουν στο σύλλογο για το κοινό καλό; Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις… Υπάρχουν οι λεγόμενες ‘’ διαπλεκόμενες παρατάξεις’’ οι οποίες υπόσχονται τζάμπα εργασίες, κολλητηλίκια με καθηγητές και γκλαμουράτα πάρτυ με αντάλλαγμα την ψήφο σου. Σκέψου την πρόσφατη περίπτωση στην Πάτρα στην οποία 100 φοιτητές πήραν την ίδια εργασία από τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ… Βέβαια στη σχολή μας δεν υπάρχει ΔΑΠ-ΝΔΦΚ αλλά κάνει εξίσου καλή δουλειά το ξαδελφάκι της, η Νέα Προοπτική. Όλα αυτά βέβαια, δεν τα κάνουν για την ψυχή της μάνας τους αλλά τα κάνουν έτσι ώστε την επαύριο τα 2-3 μεγαλοστελέχη τους να γίνουν διευθυντές κλινικών, καθηγητές και μεγαλογιατροί .Και κάπως έτσι το ρουσφέτι πάει σύννεφο… και η συνέχεια δεν χρειάζεται πολλή φαντασία.

“Εσύ γιατί σπουδάζεις είπαμε;”
Κάποιοι πέρασαν στην σχολή μας επειδή απλά έβγαλαν τα μόρια. Κάποιοι άλλοι μπήκαν για “την τιμή και το χρήμα”. Οι περισσότεροι όμως μπήκαμε γιατί πιστεύαμε ότι μέσω της ιατρικής θα μπορούσαμε να αλλάξουμε κάτι ,βελτιώνοντας τη ζωή και την υγεία των συνανθρώπων μας. Ανοίγοντας τον οδηγό σπουδών πέφτει το μάτι σου πάνω στην ΕΕΦΙΕ , ίσως και στη Helmsic .Βήμα σε ακριβοπληρωμένα συνέδρια για να σε θαυμάζουν οι γονείς σου ,διαπλοκή με καθηγητές ,και για βιτρίνα μια σειρά από “-ισμούς” (ανθρωπισμό ,αντιρατσισμό , αντισεξισμό). Παχιά λόγια και από πράξεις “ουπς δεν μπορώ(!) έχω διάβασμα…” ‘Ολα αυτά απλόχερα προσφέρονται από τις αποπάνω. Ειδικά αν κάποιος θέλει να εφησυχάσει την ανθρωπιστική του συνείδηση μακριά από τα προβλήματα της σχολής.

“Αχ Ε.Σ.Υ…”

Φαντάσου… Είσαι άσσος στη μαγειρική και όλοι οι φίλοι σου σου λένε “πειναααω”…κι εσύ ανοίγεις το ψυγείο και έχεις μέσα μόνο ένα κρεμμύδι…τι να το κάνεις; Μάλλον όλοι θα μείνουν πεινασμένοι! Έτσι τι να την κάνεις την κατάρτιση και τις ιατρικές σου γνώσεις αν αύριο συναντήσεις ένα ΕΣΥ υπό κατάρρευση και δεν μπορέσεις να κάνεις τίποτα για τους ανθρώπους που θα πεθαίνουν στα χέρια σου ?Και κάτι τέτοιο δεν είναι υπερβολή ,αλλά πργματικότητα. Συγκεκριμένα σε ένα από τη συγκρότηση του ακόμα υποστελεχωμένο ΕΣΥ τα χρόνια του μνημονίου έφυγαν χωρίς αντικατάσταση 30000 μαχόμενοι γιατροί .Όταν δε το έτος σας πάρει πτυχίο θα έχουν φύγει άλλοι 30000.Νοσοκομεία υπό κατάρρευση, χρόνος αναμονής για χειρουργεία και εξετάσεις που ουσιαστικά
τα καθιστούν απαγορευτικά για τους ασθενείς μαζί με τρομερές ελλείψεις σε ιατροφαρμακευτικό υλικό. Σε αυτές τις συνθήκες δε θα βγάλει προφανώς το φίδι από την τρύπα ούτε ο διευθυντής της κλινικής ούτε ο μεγαλογιατρός αλλά ο απλός ειδικευόμενος. Δηλαδή εσύ σε λίγα χρόνια. Κι ακόμα κι αν δε σου λείπει η καλή πρόθεση, ακόμα κι αν εξοντώνεσαι βιολογικά στη δουλειά πάλι δεν θα είναι εφικτό να προσφέρεις ποιοτική περίθαλψη στους ασθενείς σου.

“Περί Πανελληνίων και άλλων δαιμονίων…”
Γιατί μπορεί την πρώτη μέρα στο αμφιθέατρο οι καθηγητές να σε υποδεχτούν λέγοντας σου ότι πέρασες στην καλύτερη σχολή και ότι αν αφοσιωθείς στο διάβασμά σου δεν έχεις τίποτα να φοβηθείς για το μέλλον σου. Ανακούφιση λοιπόν? Μάλλον όχι ακόμα… Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι την ίδια στιγμή που θα εκστασιάζονται να σου μιλούν για το αρχιτεκτονικό «θαύμα» του αμφιθεάτρου της φυσιολογίας ,την ίδια στιγμή έρχεται να ψηφιστεί ένα νομοσχέδιο για την υγεία που θα πλήξει εσένα ως ειδικευόμενο και όχι μόνο… Ίσως ήδη να σκέφτεσαι τι ειδικότητα θέλεις να ακολουθήσεις. Ίσως και να μην το έχεις σκεφτεί ακόμα. Ίσως να σε παροτρύνουν ανήσυχοι γείτονες, φίλοι και συγγενείς να εγκαταλείψεις την Ελλάδα και να ειδικευτείς στο εξωτερικό αφού τελειώσεις γρήγορα-γρήγορα με τη σχολή . Πολλά τα ερωτήματα, κι αυτό το κείμενο δε γράφτηκε για να σου δώσει μαγικές απαντήσεις σε αυτά και να εξαφανίσει την όποια αβεβαιότητα. Ένα όμως είναι βέβαιο …ότι αν το νομοσχέδιο αυτό περάσει θα είναι σαν να ευχήθηκες(καταλάθως!)να επαναλαμβάνεται η 3η Λυκείου ξανά και ξανά στα χρόνια της ειδικότητάς σου. Σκέψου: Πανελλήνιες εξετάσεις στο τέλος της ειδικότητας για μια θέση στο ΕΣΥ ,επιπλέον εξετάσεις κάθε χρόνο, εξετάσεις για τις εξετάσεις και άλλες εξετάσεις μετά από αυτές. Περίμενε όμως! Γιατί στο ενδιάμεσο θα πρέπει να τρέχεις από συνέδριο σε συνέδριο (όλα ακριβοπληρωμένα βέβαια!)για να συλλέξεις τις απαραίτητες διδακτικές μονάδες και να γεμίζεις με παρουσίες το παρουσιολόγιο σου …κανονική επιστροφή στα θρανία δηλαδή και δεν πρόκειται για κάποιο κακόγουστο αστείο.

Τι σημαίνουν όμως όλα αυτά; Ότι ήρθε η ώρα να απογοητευτείς; Οτι μετά τη σχολή σε περιμένει ένα μέλλον συνεχούς ανταγωνισμού με τους συναδέλφους σου; Ένα μέλλον στο οποίο η εξοντωτική δουλειά δε θα σου αφήνει χώρο ,χρόνο και ψυχικά αποθέματα για να ζήσεις, να είσαι δημιουργικός και να κάνεις οικογένεια; Ένα μέλλον στο οποίο ακόμα κι αν βρεθείς η εξαίρεση και τα πετύχεις (ταχυδακτυλουργικά;) όλα αυτά ,θα πρέπει σύντομα να τα αφήσεις πίσω γιατί θα ακολουθήσεις το δρόμο της μετανάστευσης; Και πόσο εύκολο θα είναι μετά το να γυρίσεις πίσω;

Μιλώντας για δρόμους …Όλα τα παραπάνω δεν είναι μονόδρομος .Δεν είναι καμιά αυτοεκπληρούμενη προφητεία .Και κάθε φορά που στα φοιτητικά σου χρόνια ή αργότερα θα βρεθείς αντιμέτωπος με όλα τα παραπάνω ,μην ξεχάσεις ποτέ ότι υπάρχει και ο άλλος δρόμος .Ο δρόμος μακριά από τη διαπλοκή με τους καθηγητές και τα κομματικά συμφέροντα. Ο δρόμος της αλληλεγγύης με τους συμφοιτητές μας και της πίστης ότι οι συλλογικοί αγώνες μας μπορούν να νικήσουν στις μάχες που έρχονται .Ο δρόμος της διεκδίκησης δουλειάς και ζωής με αξιοπρέπεια. Ο δρόμος της ειδικότητας στην Ελλάδα ,σε ένα σύστημα υγείας που θα προσφέρει ποιοτική περίθαλψη σε όλους και ανθρώπινες συνθήκες εργασίας. Και μπορεί αυτός ο δρόμος να είναι δύσκολος και δύσβατος αλλά είναι ένας δρόμος που χωρά τον καθένα και την καθεμία από εμάς . Ναί,είναι ένας δρόμος που αξίζει να τον ακολουθήσεις σε κάθε βήμα του…

 

«Αναζητήσαμε στο τοπίο

Ανθρώπους με όνειρα και ελπίδες

Κι αυτό μας γέμισε ευθύνες…»

Όλοι μαζί ,ανυπότακτοι και ανυπότακτες θα νικήσουμε!

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Σήμερα η Ηριάννα, αύριο ποιος;

Πολλά έχουν γραφεί και ειπωθεί τις τελευταίες εβδομάδες για την υπόθεση της Ηριάννας, μια από τις τρομερότερες ίσως υποθέσεις «απονομής της δικαιοσύνης» στην σύγχρονη Ελλάδα. Κι εμείς βέβαια, ως πολιτικός χώρος, δεν μπορούμε να μην αναφερθούμε σε αυτήν.
ΣΥΝΤΟΜΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ
Η Ηριάννα είναι μια 29χρονη κοπέλα, σύντροφος του Κ. Παπαδόπουλου. Ένα βράδυ του 2011, φοιτήτρια τότε της Φιλοσοφικής, βρισκόταν στο σπίτι του όταν έγινε έφοδος της αστυνομίας. Λόγω φιλικών σχέσεων που ο ίδιος διατηρούσε με άτομα «ύποπτα» για συμμετοχή στους Πυρήνες της Φωτιάς, ο Κ.Π. κι η Ηριάννα συνελήφθησαν, ανακρίθηκαν και έδωσαν δείγμα DNA. Ο Κ.Π. αθωώθηκε με ομόφωνη απόφαση το ίδιο έτος, αλλά η Ηριάννα κρίθηκε ένοχη πριν από έναν μήνα και καταδικάστηκε σε 13 χρόνια φυλάκισης. Επιβαρυντικά «στοιχεία» ; μερικώς ταυτοποιημένο δείγμα DNA (το οποίο είχε «τελειώσει» όταν ζητήθηκε από την υπεράσπιση για να το εξετάσει πραγματογνώμονας), και φυσικά η σχέση της (χαρακτηριστικά στην δίκη ρωτήθηκε γιατί δεν χωρίζει, αν όντως είναι αθώα!). Αυτήν την στιγμή βρίσκεται στις γυναικείες φυλακές της Θήβας, περιμένοντας την δικάσιμο στις 17 Ιουλίου όπου θα εξεταστούν στοιχεία για να αφεθεί ελεύθερη ως την εκδίκαση της έφεσης.
Μια ιστορία αδιανόητη, μια τρομερή καταδίκη βασισμένη στο τίποτα. Δεν είναι όμως μόνο η φρίκη μπροστά στα 13 χρόνια φυλακής μιας αθώας, νέας γυναίκας. Δεν είναι μόνο η καταστροφή αυτής της ζωής.
Πέρα από αυτό, η καταδίκη της Ηριάννας στήνει τις βάσεις για κάτι συνολικότερο: την περιθωριοποίηση ολόκληρων κοινωνικών ομάδων, τον φόβο να συνάψεις σχέση με κάποιον που μπορεί να –μπορεί να γνωρίζει, μιλάει, έχει γείτονες ανθρώπους που κρίνονται «ύποπτοι». Τον φόβο να ερωτευτείς και να στηρίξεις έναν άνθρωπο που ανήκει στον χώρο της αντι-εξουσίας και ευρύτερα στον αντίποδα αυτού του πολιτικού σκηνικού, τον φόβο να ονομαστείς εσύ αντιεξουσιαστής, τον φόβο να έχεις πολιτική θέση αν αυτή συνυφαστεί με το «κακό» στα μάτια της «τυφλής» δικαιοσύνης μας. Η καταδίκη της Ηριάννας στήνει το σκηνικό για την επιβολή ελέγχου σε κάθε πτυχή της καθημερινότητας· δικάζεσαι γιατί έχεις φίλους, καταδικάζεσαι γιατί έχεις σύντροφο, φυλακίζεσαι γιατί δεν τον χωρίζεις.
Είναι μια ιστορία που υποδεικνύει το πώς η δικαιοσύνη μπορεί και γίνεται μέσο άσκησης πολιτικής, όπως έχει φανεί σε πολλές περιπτώσεις στο παρελθόν (βλ νόμο Διαμαντοπούλου, αθώωση των δολοφόνων στην Μανωλάδα κλπ). Δεν υπάρχει ξέχωρα από το κράτος, αλλά αντίθετα συχνά γίνεται όργανό του εις βάρος αθώων που μετατρέπονται σε εξιλαστήρια θύματα και δέχονται εκδικητικότητα για παραδειγματισμό. Κριτική που δεν βρίσκει σύμφωνη βέβαια την Ν. Προοπτική, η οποία αρνήθηκε να υπογράψει απόφαση στήριξης του Δ.Σ. για την Ηριάννα, θεωρώντας ότι κρίθηκε από την απυρόβλητη ελληνική δικαιοσύνη!
Η Ηριάννα θα αθωωθεί. Θα αθωωθεί όχι μόνο γιατί έχει πίσω της την πανεπιστημιακή κοινότητα της Φιλοσοφικής, στην οποία είναι υποψήφια διδάκτορας· φοιτητικούς συλλόγους από σχολές σ’ όλη την χώρα· την καλλιτεχνική κοινότητα (βλ. επιστολή Θ. Παπακωνσταντίνου, Γιάννη Αγγέλακα,Μάρως Δούκα, ποιητικών ομάδων κλπ)· συλλογικότητες της αριστεράς και της αναρχίας· μια κοινωνία που δεν θέλει να δεχτεί όρους για να αγαπάει.
Θα αθωωθεί γιατί πρέπει να αθωωθεί, γιατί δεν γίνεται να μετατρέψουμε την κοινωνία μας σε ένα καφκικό παρόν με δίκες χωρίς κατηγορώ, καταδίκες χωρίς στοιχεια.
Θα αθωωθεί γιατί αν –αν καταδικαζόταν, θα καταδικαζόμασταν όλοι μαζί της, ως πολιτικά όντα, ως φίλοι, ως εραστές, ως άνθρωποι,
Αλλά αυτή η ιστορία θα πρέπει να κλονίσει την ασφάλεια που νιώθουμε για τα κεκτημένα μας, να μας κινητοποιήσει να τα διεκδικούμε όλο και πιο πολύ, κάθε μέρα, σε κάθε πτυχή της ζωής μας.
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΗΡΙΑΝΝΑ! ΕΜΕΙΣ ΕΠΙΛΕΓΟΥΜΕ ΜΕ ΠΟΙΟΥΣ ΘΑ ΖΗΣΟΥΜΕ!

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Αποτίμηση της ΑΡΙστερής Συσπείρωσης- ΕΑΑΚ Β’ έτους ενόψει των φοιτητικών εκλογών στις 24 Μάη

Ακόμα μια χρονιά στη σχολή μας φτάνει στο τέλος της. Μια χρονιά που η καθημερινότητα μας έγινε πιο εντατική, αφού τα εργαστήρια και οι διαλέξεις ήταν περισσότερα απο πέρσυ και αρκετά πιο απαιτητικά. Ταυτόχρονα, όμως, ήταν μια χρονιά που λειτουργώντας συλλογικά ως έτος καταφέραμε να διεκδικήσουμε κάποια πράγματα που μας ήταν απαραίτητα για τις σπουδές μας. Το τέλος λοιπόν αυτής της περιόδου είναι η κατάλληλη ευκαιρία για να αποτιμήσουμε όλα αυτά που συνέβησαν.

Αρχικά, αντιλήφθηκαμε όλοι από την αρχή του έτους ότι το μοναδικό σύγγραμμα ανατομίας που μας παρεχόταν από τον Εύδοξο δεν κάλυπτε σε καμία περίπτωση την ύλη του μαθήματος και δεν ήταν αρκετό για την αποτελεσματική μελέτη μας. Έτσι, κάναμε συνέλευση έτους, ώστε να αποφασίσουμε πώς θα διεκδικήσουμε τόσο έναν άτλα ανατομίας, ώστε με τις εικόνες και τα σκίτσα να κατανοήσουμε καλύτερα το μάθημα και να διευκολύνουμε το διάβασμα μας, όσο και ένα ξεχωριστό σύγγραμμα για το ΚΝΣ, μιας και το βιβλίο ανατομίας δεν επαρκούσε για το συγκεκριμένο πιο εξειδικευμένο μάθημα.

Μέσω της συνέλευσης έτους αποφασίσαμε να κινητοποιηθούμε αρχικά στην ίδια την έδρα της ανατομίας και στη συνέχεια στον πρόεδρο της σχολής κ. Σφηκάκη. Και οι δύο κινητοποιήσεις έγιναν από τους περισσότερους φοιτητές του έτους, με αποτέλεσμα να δείξουμε στην έδρα και στη διοίκηση ότι τα συγγράμματα αυτά είναι απαραίτητα για εμάς και να τους πιέσουμε αποτελεσματικά, καθώς έτσι καταφέραμε να πάρουμε σε πρώτη φάση τον άτλα ανατομίας. Το σύγγραμμα αυτό καταφέραμε να το πάρουμε με χρήματα που ενώ ο κ.Σφηκάκης μας έλεγε ότι είναι αδύνατο να βρεθούν, τελικά όχι μόνο βρέθηκαν από τον ΕΛΚΕ, αλλά ήταν αρκετά και για τα δύο βιβλία που χρειαζόμασταν. Η διοίκηση της σχολής προσπάθησε να εμποδίζει την παροχή του βιβλίου ΚΝΣ λέγοντας μας ότι θα κρατήσει τα επιπλέον χρήματα για να πάρει βιβλία το επόμενο έτος, αλλά μέσω της συνέχισης της διεκδίκησης του βιβλίου από τη γενική συνέλευση τμήματος αυτή τη φορά, οι καθηγητές βρήκαν τη λύση που μέχρι τότε φαινόταν ανύπαρκτη και δηλώνοντας το σύγγραμμα σε επόμενο εξάμηνο καταφέραμε να πάρουμε και το βιβλίο ΚΝΣ!

Είναι σημαντικό όλοι μας να συνειδητοποιήσουμε ότι τα συγγράμματα αυτά δεν μας τα χάρισαν οι καθηγητές και η διοίκηση επειδή κατάλαβαν και οι ίδιοι την αναγκαιότητα τους, αλλά επειδή εμείς οι ίδιοι ως έτος τα διεκδικήσαμε όλοι μαζί. Η κατάσταση αυτή φανερώνει για άλλη μια φορά ότι ο μοναδικός νικηφόρος δρόμος είναι ο συλλογικός.

Σε όλη αυτή τη διαδικασία, για την οποία πραγματοποιήσαμε συνελεύσεις και συζητήσαμε ως έτος για τον τρόπο δράσης μας, δεν μπορούμε να δούμε και τη στάση που κράτησαν οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις όσον αφορά το ζήτημα που είχε προκύψει με τα βιβλία:

Από τη μία, η Νέα Προοπτική εμφανίστηκε μόνο στην πρώτη συνέλευση που κάναμε και πρότεινε να κλείσουμε ραντεβού με τον πρόεδρο για να συζητήσουμε αν υπάρχει δυνατότητα να μας δοθούν τα συγγράμματα (!) και στη συνέχεια δεν εμφανίστηκε σε καμία από τις κινητοποιήσεις που πραγματοποιήσαμε συλλογικά σαν έτος. Η στάση της αυτή δείχνει ότι δεν έχει καμία διάθεση να υπερασπιστεί τα συμφέροντα των φοιτητών από τη στιγμή που αυτά διαφέρουν από των καθηγητών και της διοίκησης, τους οποίους φροντίζει να υπερασπίζεται με κάθε τρόπο.

Από την άλλη, η ΚΝΕ αν και ήταν στις κινητοποιήσεις που έγιναν κράτησε γενικότερα τη στάση του παρατηρητή στις εξελίξεις, αφού δυσκολέυεται να συμμετέχει σε δράσεις που δεν έχουν οριστεί από το κομματικό της γραφείο, αλλά καθορίζονται αυθόρμητα και δυναμικά από τους ίδιους τους φοιτητές.

Εκτός όμως από το ζήτημα των βιβλίων, στην αρχή της χρονιάς είχαμε να αντιμετωπίσουμε και τις προκλητικές δηλώσεις και συμπεριφορές του κ. Τρουπή στο εργαστήριο του πτώματος. Σύμφωνα λοιπόν με τον ίδιο, “η Χούντα ήταν επανάσταση”! Και μάλιστα η φράση αυτή ακούστηκε μια εβδομάδα πριν την επέτειο του Πολυτεχνείου, στο οποίο οι φοιτητές πρωτοστάτησαν στον αγώνα ενάντια στη δικτατορία χύνοντας μέχρι και το αίμα τους για την ελευθερία. Ύστερα όμως από την δημοσιοποίηση της δήλωσης αυτής και λόγω της κακής εντύπωσης που προκάλεσε αυτή στους φοιτητές, ο κ. Τρουπής αναγκάστηκε να πάρει πίσω τα λεγόμενα του και να σταματήσει να προκαλεί.

Αν μπορούμε να πούμε ότι μας δίδαξε κάτι αυτή η χρονιά που τελειώνει είναι ότι οι πολλοί μπορούν να καταφέρνουν περισσότερα από τον έναν. Ότι το να συζητάς, να αποφασίζεις και να αγωνίζεσαι μαζί με τους συμφοιτητές σου μπορεί να έχει νικηφόρα αποτελέσματα, ακόμα και όταν η κατάσταση στα πανεπιστήμια χαρακτηρίζεται από την έλλειψη βασικών φοιτητικών παροχών, όπως η σίτιση, η στέγαση, τα συγγράμματα, τα αναλώσιμα κτλ στο πλαίσιο της γενικότερης υποχρηματοδότησης του. Ότι η πίεση από όλους τους φοιτητές μαζί μπορεί να λύσει προβλήματα που μέχρι τότε φαίνονταν άλυτα. Ότι είναι σημαντικό να μην αφήνεις άλλους να αποφασίζουν για σένα χωρίς εσένα, αλλά για ό,τι σε αφορά να είσαι ο πρώτος που θα έχεις το λόγο.

Ότι, τέλος, υπάρχουν τόσοι δρόμοι, όσοι οι αγώνες μας χτίζουν!

 

Στις 24 ΜΑΗ Ψηφίζουμε-Στηρίζουμε την Ενωτική Πρωτοβουλία ΑΡΙ.Σ.-Π.Α.Φ. εαακ

 

ΑΡΙστερή Συσπείρωση-Ε.Α.Α.Κ.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Φοιτητικές Εκλογές 2017!

Μία αποτίμηση της χρονιάς από την ΑΡΙ.Σ. -Ε.Α.Α.Κ. ενόψει των φοιτητικών εκλογών!

Άλλο ένα ακαδημαϊκό έτος πλησιάζει πλέον στο τέλος του. Μαζί του πλησιάζουν και οι φοιτητικές εκλογές. Αυτές αποτελούν μια πολιτική διαδικασία στην οποία επικυρώνεται εκείνο το πολιτικό σχέδιο το οποίο όλη τη χρονιά εξασφάλιζε τα συμφέροντα των φοιτητών. Σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν μια διαδικασία όπου αναδεικνύεται η καλύτερη παρέα, η παρέα δηλαδή που κάνει τα πιο ωραία πάρτυ ή την καλύτερη γραμματειακή υποστήριξη. Είναι μια διαδικασία που πέρα από το να κρίνει ποιά ήταν εκείνη η πολιτική στάση που εγγυόταν ολόκληρη τη χρονιά τα συμφέροντά μας ως φοιτητές, καθορίζει και το πόσο θα είναι σε θέση ο Σύλλογός μας να αγωνιστεί για  δικαιώματα και κεκτημένα τόσο δικά του όσο και ευρύτερα της κοινωνίας.

Οι φοιτητικές εκλογές, ακόμα και αν πολλοί φοιτητές δεν το αντιλαμβάνονται έτσι, ήταν πάντα ένα δημοψήφισμα της νεολαίας για το αν συναινεί ή όχι στις ακολουθούμενες πολιτικές. Θυμόμαστε όλοι τις προηγούμενες μνημονιακές Κυβερνήσεις (και γιατί όχι και την τωρινή) να σφίγγουν το χέρι στην πρώτη δύναμη πανελλαδικά και να αναφωνούν πως η νεολαία στηρίζει τις μνημονιακές πολιτικές…

Φέτος, ενόψει των φοιτητικών καλπών, είναι αναγκαίο να αναλογιστούμε τι συνέβη όλη τη χρονιά,  να αποτιμήσουμε την δράση του καθενός και να αναλογιστούμε με ποιο πολιτικό σχέδιο τα πράγματα μπορούν να πάνε καλύτερα. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή:

Σχετικά με τους Όρους Σπουδών

Η φετινή χρονιά σημαδεύτηκε από μια σειρά από μαύρα γεγονότα για τους φοιτητές  σε διάφορες σχολές της χώρας. Είδαμε φοιτητές στην Ξάνθη να στοχοποιούνται από ένα φασίστα καθηγητή, στο Ηρακλειο να διώκονται από τον πρύτανη ή φοιτήτρια να δέχεται σωματική επίθεση από καθηγητή της στο Βόλο. Στη δικιά μας σχολή έχουν παρατηρηθεί αντίστοιχα φαινόμενα, παρ’ όλα αυτά πολύ μικρότερης έντασης. Αυτό οφείλεται όχι επειδή οι καθηγητές μας είναι διαφορετικοί αλλά γιατί ως φοιτητές πάντα  αντιδρούσαμε όταν κάποιος καθηγητής παρουσίαζε αντίστοιχη συμπεριφορά. Πιο συγκεκριμένα σε μάθημα, 5 μέρες μάλιστα πριν την επέτειο του Πολυτεχνείου, ο κ.Τρουπής είπε πως «Η Χούντα ήταν επανάσταση». Ο ίδιος παράλληλα σχολίαζε σεξιστικά τις φοιτήτριές της ομάδας του στο πτώμα καθώς και στοχοποιούσε φοιτητές του λόγω της πολιτικής τους τοποθέτησης εκμεταλευόμενος την εξουσία του ως καθηγητής. Ένα ακόμα πιο ακραίο παράδειγμα καθηγητή της σχολής μας που εφήρμοζε τέτοιου είδους πρακτικές είναι ο κ.Βασιλείου ο οποίος παρενοχλούσε σεξουαλικά και εκβίαζε φοιτήτριες αξιοποιώντας τη θέση του. Στις παραπάνω προκλήσεις δόθηκε απάντηση συλλογικά από φοιτητές του συλλόγου οριοθετώντας και απονομιμοποιώντας τέτοιες στάσεις. Χαρακτηριστικά, ο κ.Τρουπής ζήτησε δημόσια συγνώμη και άλλαξε άρδην στάση ενώ για τον κ. Βασιλείου ξεκίνησε διαδικασία πειθαρχικής δίωξής του. Οι παραπάνω αποτελούν ξεκάθαρα νίκες για τον σύλλογό μας που αποδεικνύουν αυτό που πάντα είχαμε σαν πρόταγμα: ότι ο μόνος νικηφόρος δρόμος είναι ο συλλογικός.

Ειδικά σε μια συγκυρία στην οποία η κυβέρνηση και οι καθεστωτικές παρατάξεις πιέζουν να απονομιμοποιηθεί το άσυλο έτσι ώστε κάθε φωνή υπεράσπισης των φοιτητικών συμφερόντων να καταστέλεται,ως σύλλογος το υπερασπιστήκαμε όπως άλλωστε πάντα κάναμε και μαζί του τη δυνατότητα να να σπουδάζουμε με αξιοπρέπεια απέναντι στην κάθε αυθαιρεσία οποιουδήποτε καθηγητή.

Από αυτό το κάδρο δεν θα μπορούσε να λείπει και ο κ.Σφηκάκης ο οποίος παρεπιμπτόντως επανεξελέγει πρόεδρος τη φετινή χρονιά, στηριζόμενος από την συντριπτική πλειοψηφία των καθηγητών της σχολής.   Αν και κατέβαλε ειλικρινείς προσπάθειες να φτιάξει το προφίλ του δημοκράτη προέδρου που νοιάζεται για τους φοιτητές του όταν διακυβεύτηκαν τα συμφέροντά του έδειξε το αληθινό του πρόσωπο. Την στιγμή λοιπόν που φοιτητές πίεζαν η επιτροπή προγράμματος σπουδών να μη γίνει πάνω στην εξεταστική  για να μπορει ο σύλλογος να είναι μαζικά, δεν δίστασε να εκβιάσει και να στοχοποιήσει προσωπικά  συγκεκριμένα άτομα προκειμένου να περάσει το δικό του.

Με την επανεκλογή του ο  κ.Σφηκάκης έρχεται να συνεχίσει να  παίζει τον ρόλο με τον οποίο είχε επιφορτιστεί από την πρώτη στιγμή. Από τα πρώτα βήματα της θητείας του φάνηκε ότι σκοπός του ήταν να αφαιρέσει μια σειρά από πάγια κεκτημένα που με τους αγώνες του ο σύλλογός μας είχε κατοχυρώσει. Είδαμε λοιπόν να προσπαθεί να προσπαθεί να μείωσει το όριο των εξεταστικών σε 3 βδομάδες καθώς και να αφαιρέσει από τους φοιτητές τη δυνατότητά να το ορίζουν. Παράλληλα τη φετινή χρονιά έγινε μια προσπάθεια περιορισμού των πτυχιακών εξεταστικών: πλέον δεν θα μπορούσες να δόσεις τα μαθήματα και των δύο εξαμήνων. Είδαμε όμως ότι  οι αντιδράσεις από την πλευρά του συλλόγου μας να έρχονται να διαψεύσουν τις προσδοκίες του εμποδίζοντας την εφαρμογή του παραπάνω σχεδίου.

Το μεγάλο στοίχημα όμως που θέλει να πετύχει είναι η αλλαγή του προγράμματος σπουδών. Μια αλλαγή που να μην ξεχνάμε ότι  έρχεται να εφαρμόσει μια κατεύθυνση που έχει μπει συνολικά για το ελληνικό πανεπιστήμιο από όλες τις τελευταίες κυβερνήσεις μαζί με τους αντίσοιχους ευρωπαϊκούς  φορείς.

Επειδή η αλλαγή του προγράμματος σπουδών είναι ένα ζήτημα που απασχόλησε αρκετά το σύλλογο μας τα τελευταία χρόνια και επειδή θα καθορίσει σε αρκετά μεγάλο βαθμό τους όρους με τους οποίους θα σπουδάζουμε την επόμενη μέρα αξίζει να αναφερθούμε πιο αναλυτικά:

Σχετικά με το Πρόγραμμα Σπουδών

Από την πρώτη στιγμή που η διοίκηση της σχολής άνοιξε την κουβέντα γύρω από την αλλαγή του προγράμματος σπουδών είχαμε εκτιμήσει ότι η συγκεκριμένη αλλαγή θα ερχόταν να επιβαρύνει τους όρους με τους οποίους σπουδάζουμε αφαιρώντας παράλληλα κατοχυρωμένα μας δικαιώματα. Δεν πέρασε πολύς καιρός μέχρι να επιβεβαιωθούμε καθώς η πρόταση των καθηγητών πολλαπλασιάζει τις ώρες διδασκαλίας εξειδικευμένων κλινικών μαθημάτων (ψυχιατρική,γυναικολογία,παιδιατρική,κτλ), συμπυκνώνει ύλη δύο εξαμήνων σε ένα (ΠΑ.ΦΥΣ., Φυσική) καθώς και προσθέτει Γενετική και Αναισθησιολογία που η μεν ήδη υπάρχει ως μάθημα ενώ η δεύτερη αποτελεί μια από τις πιο εξειδικευμένες ειδικότητες (αναισθησία νομικά ακόμα μόνο ο αναισθησιολόγος δικαιούται να χορηγήσει). Η συγκεκριμένη πρόταση εκμεταλλεύται το γεγονός ότι το υπάρχον πρόγραμμα έχει και μαθήματα τα οποία δεν είναι απαραίτητο να υπάρχουν για να παρουσιάσει μια εικόνα βελτίωσης της εκπαίδευσης προκειμένου να  ακολουθήσουμε τα βήματα των άλλων ιατρικών. Σχεδόν δύο δεκαετίες τώρα τα μέλη ΔΕΠ προσπαθούν να μας πείσουν ότι η αλλαγή των προγραμμάτων σπουδών που έχει γίνει σε ιατρικές όπως της Πάτρας ή της Θεσσαλονίκης είχε ως συνέπεια την αναβάθμιση της εκπαίδευσής τους, κάτι το οποίο καταρίπτεται από την ίδια την πραγματικότητα καθώς κανείς δεν μπορεί να ισχυρισθεί  ότι οι απόφοιτοι της Αθήνας είναι λιγότερο επαρκείς σε σχέσει με τους υπολοίπους.

Οι καθηγητές της αρμόδιας επιτροπής αντίθετα φυσικά από την εικόνα που προσπάθησαν να παρουσιάσουν απέδειξαν με κάθε τρόπο ότι για την συγκεκριμένη πρόταση δεν θα είχαν λόγο οι φοιτητές. Συγκεκριμένα, επέλεξαν διόλου τυχαία όλες τις διαδικασίες της επιτροπής πρ.σπουδών να τις πραγματοποιήσουν  σε περιόδους που οι φοιτητές δεν θα μπορούσαν να πάνε (καλοκαίρι,Χριστούγεννα, Πάσχα, εξεταστική) και δεν δίστασαν μάλιστα να επιβληθούν εκμετελευόμενοι την εξουσία τους όπως είδαμε και πιο πάνω με τον κ.Σφηκάκη (‘’δεν θα ξαναπατήσετε στη σχολή’’).

Είναι ευνόητο ότι δεν υπάρχει κανένα περιθώριο συζήτησης με τα μέλη ΔΕΠ, πόσο μάλλον από την στιγμή που διακυβεύονται πολύ συγκεκριμένα συμφέροντα από την εφαρμογή της παραπάνω αλλαγής. Ειδικά για τον κ.Σφηκάκη διακυβεύεται η προσωπική του καριέρα όπως άλλωστε έχουμε δει να συμβαίνει και σε άλλες αντίστοιχες περιπτώσεις (Φορτσάκης:κοσμήτορας νομικής–>πρύτανης–>βουλευτής ΝΔ, Δημόπουλος : πρόεδρος ιατρικής–>πρύτανης–>…).

Σε κάθε περίπτωση, από την πλευρά μας παλέψαμε ο Σύλλογός μας να τοποθετηθεί μέσα από τις συλλογικές του διαδικασίες και να σηκώσει ανάστημα απέναντι στις αλλαγές αυτές, οι οποίες δεν πρέπει να αγνοούμε ότι αποτελούν απλά το πρώτο βήμα για μια σειρά σημαντικότατων αλλαγών στις σπουδές μας (αλυσίδες μαθημάτων, κατάργηση πτυχιακών, εισαγωγή πιστωτικών μονάδων  ECTS,συρρίκνωση εξεταστικών σε 3 εβδομάδες, εισαγωγή υποχρεωτικών παρακολουθήσεων στα μαθ. Επιλογής,προόδων,κτλ). Από την άλλη είδαμε διάφορους ”καλοθελητές” (π.χ. Ν.Πρ.) να προωθούν με κάθε τρόπο την πρόταση των καθηγητών προσβλέποντας σε διάφορα ανταλλάγματα. Οι φετινές λοιπόν εκλογές θα κρίνουν σε μεγάλο βαθμό, αν θα μπορέσουμε ως σύλλογος, σε όλη αυτή την διαδικασία που έχει ξεκινήσει να μπορέσουμε την επόμενη μέρα να βάλουμε αναχώματα διασφαλίζοντας τα συμφέροντα μας ώς φοιτητές.

Συγγράμματα και Στηθοσκόπια

Το δεύτερο έτος είχε να αντιμετωπίσει φέτος την έλλειψη δυο βασικών συγγραμάτων στο μάθημα της Περιγραφικής Ανατομικής (Άτλαντας και ΚΝΣ). Λόγω του νόμου Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλο και του συστήματος ΕΥΔΟΞΟΥ ενώ το μάθημα είχε δύο εξετάσεις  και διαφορετικά μαθήματα και εργαστήρια δικαιούμασταν μόνο ένα σύγγραμμα. Στην αρχή είχαμε να αντιμετωπίσουμε την άρνηση τόσο της έδρας της ανατομίας όσο και της διοίκησης της σχολής της αναγκαιότητας παροχής δύο επιπλέον συγγραμάτων για το μάθημα της ανατομίας.  Ύστερα από πίεση ο πρόεδρος υποχώρησε στο να παραχωρήσει το ένα από τα δυο συγγράματα.  Στο τέλος όμως, και ύστερα από δυο πολύ μαζικές κινητοποιήσεις τόσο στην ίδια την έδρα όσο και στον ίδιο καταφέραμε να εξασφαλίσουμε ότι τα συγγράμματα θα τα έπαιρναν όλοι οι φοιτητές. Αντίστοιχα για άλλη μια φορά εξασφαλίσαμε μέσω του συλλόγου και συνελεύσεις του 3ου έτους ότι θα χορηγηθούν δωρεάν και εγκαίρως στηθοσκόπια για όλους τους φοιτητές του ερχόμενου 4ου έτους.

Νομοσχέδιο Ιατρικής Εκπαίδευσης

Ο αγώνας για την εξασφάλιση των συγγραμάτων μας και των στηθοσκοπίων αποτελεί μόνο έναν δείκτη του τι μπορούμε να καταφέρουμε. Μπορεί η καθημερινότητα που βιώνουμε ως φοιτητές να είναι ένα ζήτημα πολύ σημαντικό για όλους μας όμως η κατάσταση στο χώρο της περίθαλψης δεν μπορεί να μας αφήνει αδιάφορους, ειδικά από τη στιγμή που δεν αργεί η ώρα που θα καλεστούμε να ασκήσουμε το ιατρικό επάγγελμα.

Ύστερα από την εφαργογή 7 χρόνων μνημονιακών πολιτικών το ΕΣΥ βρίσκεται στα πρόθυρα κατάρρευσης και το νέο πολυνομοσχέδιο το οποίο ετοιμάζει το υπουργείο έρχεται να δόσει το τελειωτικό χτύπημα. Ένα νομοσχέδιο το οποίο θα φέρει τα πάνω κάτω στην ιατρική εκπαίδευση και στην τριτοβάθμια περίθαλψη της χώρας δημιουργώντας ένα πραγματικά ακόμα πιο νοσηρό τοπίο τόσο για τους εργαζομένους όσο και για τους ασθενείς.Επιγραμματικά οι αλλαγές:

Logbook:  Μπαίνει ως προϋπόθεση για να δώσεις εξετάσεις για τον τίτλο ειδικότητας. Αυτό είναι ένας τύπος απουσιολογίου για το κατά πόσο έχει εκπαιδευτεί ή όχι σε διάφορες κλινικές δεξιότητες. Εδώ έχουμε το πρωτάκουστο να μετακυλίεται εξολοκλήρου η ευθύνη της εκπαίδευση από τον καθηγητή της κλινικής ή τον αντίστοιχο ειδικό στον εκπαιδευόμενο. Αυτό φυσικά θα έχει ως άμεση συνέπεια να παρακαλάμε και να τρέχουμε ως μελλοντικοί ειδικευόμενοι πίσω από τον αντίστοιχο καθηγητή αντί να είναι αυτονόητο ότι αυτός θα έχει την ευθύνη της εκπαίδευσης.

– Διδακτικές μονάδες:  Η συλλογή τους μπαίνουν ως προϋπόθεση πάλι για τις εξετάσεις της ειδικότητας. Καταλαβαίνουμε όλοι ότι με αυτή την αλλαγή θα μπούμε στη διαδικασία πληρωμής πανάκριβων και αμφιβόλου ποιότητας συνεδρίων που διοργανώνουν διάφορες φαρμακευτικές εταιρίες.

– Αλλαγές στις εξετάσεις: Ενώ μέχρι τώρα έδινες εξετάσεις μόλις τελείωνες τώρα θα υπάρχουν μόνο 3 εξετάσεις τον χρόνο. Αυτό μπορεί να έχει και ως συνέπεια,λες και δεν έχουμε ήδη αρκετό χρόνο σπουδών, να καθυστερήσεις χωρίς λόγο να πάρεις την ειδικότητά σου ακόμα και ένα εξάμηνο. Οι καινούργιες εξετάσεις θα έχουν πανελλαδικό χαρακτήρα και θα χωρίζουν τους ειδικευμένους σε τρεις κατηγορίες με βάση το βαθμό (Άριστα,Λίαν Καλώς, Καλώς). Αυτή η ”αξιοκρατική” κατάταξη θα χρησιμοποιείται ως μέτρο για την πρόσληψη σε θέσεις του ΕΣΥ…

Οι αρμόδιες επιτροπές που θα είναι υπεύθυνες για τις νέες εξετάσεις έχουν ήδη συσταθεί με πολλούς μεγαλοκαθηγητές της σχολής (Σφηκάκης,Δεληγιώργογλου, Τσακρής,κ.α.) να φιγουράρουν στις αντίστοιχες λίστες δηλώνοντας έμπρακτα τη στήριξή τους στο νέο νομοσχέδιο.

-Όριο του προσφερόμενου ποσού τίτλων ανά ειδικότητα: Πλέον οι διάφορες επιστημονικές εταιρίες που απαρτίζονται κατά βάση από μέλη ΔΕΠ θα καθορίζουν κατά βούληση το πόσους και ποιες ειδικότητες θα χρειαζόμαστε σε κάθε συγκυρία. Αυτό σημαίνει ότι κριτήριο για το πόσοι ειδικευόμενοι θα τελειώνουν την ειδίκευσή τους, θα ‘ναι όχι οι ανάγκες περίθαλψης του λαού αλλά τα συμφέροντα του καθηγητικού κατεστημένου.

Όλα τα παραπάνω μάλιστα παρουσιάζονται από το υπουργείο ως η μαγική λύση για την μεγάλη επιστημονική μετανάστευση των ιατρών. Οι παραπάνω αλλαγές σίγουρα δεν αποτελούν κίνητρα για να μείνει κάποιος νέος ιατρός στη χώρα ούτε για ένα καλύτερο βιοτικό επίπεδο ούτε φυσικά για μια καλύτερη εκπαίδευση. Απεναντίας αν καταφέρουν να υλοποιηθούν τα παραπάνω μέτρα, η μεγάλη πλειοψηφία των αποφοίτων θα αναγκαστεί να εγκαταλείψει την χώρα. Αυτό θα γίνει πολύ απλά επειδή αυτοί οι οποίοι θα γράφουν ”άριστα” στις τελικές εξετάσεις και κατ’ επέκταση θα έχουν θέση στο ΕΣΥ δεν θα είναι προφανώς οι καλύτερα διαβασμένοι αλλά προφανώς εκείνοι οι οποίοι θα έχουν το κατάλληλο κονέ με τους καθηγητές.

Αν τώρα η κυβέρνηση πραγματικά ήθελε να ανακόψει την επιστημονική μετανάστευση θα αντιμετώπιζε τα αίτια της, τα οποία δεν είναι άλλα από τις εργασιακές και εκπαιδευτικές συνθήκες του νέου ιατρού. Γιατί και για να δουλεύει πιο ανθρώπινα αλλά και να εκπαιδεύεται ουσιαστικά χωρίς να βγάζει όλη τη λάντζα ο νέος ιατρός χρειάζεται αφενός, στελεχωμένα και εξοπλισμένα νοσοκομεία σε όλη την επικράτεια, αφετέρου περιορισμό της αυθαιρεσίας του καθηγητικού κατεστημένου.

Το υπουργείο όμως κινείται στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση οδηγώντας σε μια σειρά από συγχωνεύσεις νοσοκομείων και περικοπών θέσεων με ταυτόχρονη πριμοδότηση των μελών ΔΕΠ της ιατρικής.

 Συγκεκριμένα:

  • προχωράει σε θεσμοθέτηση περιορισμού του αριθμού ειδικευομένων που εκπαιδεύονται με βάση τον αριθμό των ειδικών στα αντίστοιχα νοσοκομεία με παράλληλο πετσόκομα του διοικητικού προσωπικού
  • εξουσιοδοτεί τις επιστημονικές εταιρίες που κατά βάση ελέγχονται από τους καθηγητές μας να έχουν το δικαίωμα να ορίζουν το πόσοι απόφοιτοι θα ειδικεύονται σε κάθε συγκυρία.
  • Τέλος, ευσεβής πόθος του υπουργείου είναι η επιβολή καθεστώτος αμισθούς ειδικότητας όπως φάνηκε από τις δηλώσεις του καθηγητή και προέδρου του ΚΕΣΥ κ.Μάρκου. Ένα μέτρο το οποίο να μην ξεχνάμε ότι στο παρελθόν ο σύλλογος μας το είχε μπλοκάρει.

Ενώ το Υπουργείο είχε ως άμεσο στόχο την ψήφιση του νομοσχεδίου μέχρι το καλοκαίρι η αντίδραση που προκλήθηκε από ιατρούς, φοιτητές και προσωπικό των νοσοκομίων εν τέλει ανέβαλε τα σχέδιά τους. Η μαζική κινητοποίηση που πραγματοποιήθηκε στις 6 Απρίλη στην οποία μεταξύ άλλων συμμετείχε και ο δικός μας σύλλογος ήταν ένα πρώτο μήνυμα που στάλθηκε απέναντι στα νέα μέτρα.

Η τελική ημερομηνία ψήφισης του νομοσχεδίου έχει μετατεθεί για τον ερχόμενο Οκτώβριο. Ο αγώνας απέναντι του μόλις άρχισε και ο σύλλογος μας πρέπει να είναι, όπως παραδοσιακά ήταν στην πρώτη γραμμή!

ΝΕΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ: Τα Καλά Παιδιά …των Καθηγητών

Θα μπορούσε να πει κάποιος καλά παιδιά, καλοί φοιτητές, κάνουν ωραία πάρτι και γενικά περνάς καλά μαζί τους. Καλά παιδιά όσο φυσικά μπορείς να αναφέρεσαι σε κάποιους που φέρνουν τραμπούκους για να σπάσουν Γενική Συνέλευση του Συλλόγου σου (για όποιον δεν το έζησε ας κάνει μία απλή αναζήτηση στο google). Το ερώτημα που τίθεται όμως είναι αν μπορείς να εμπιστευθείς σ’ αυτή τη δύναμη την τύχη των σπουδών σου και του εργασιακού σου μέλλοντος. Ίσως μπορείς αν βέβαια οι σπουδές σου κρίνονται από κατά πόσο εύκολα μπορείς να βρεις τις ανακοινώσεις της γραμματείας ή απαρχαιομένες σημειώσεις  μαθημάτων  στο ίντερνετ. Γιατί η ”προσφορά” αυτής της πολιτικής δύναμης μάλλον εκεί είναι που τελειώνει. Η υπόλοιπη εικόνα συμπληρώνεται είτε από την πλήρη απουσία τους είτε την ενεργή προώθηση ή κάλυψη επιθέσεων στα φοιτητικά συμφέροντα. Γιατί την ίδια ακριβώς στιγμή που απουσίαζαν επιδεικτικά από κάθε απόπειρα Γενικής Συνέλευσης ή ΓΣΤ, προωθούσαν την συνδιαλλαγή με τους καθηγητές προσβλέποντας φυσικά σε ανάλογα ανταλλάγματα ( διαφήμιση πρότασης καθηγητών για πρόγραμμα σποδών). Φτάσαν ακόμα και στο σημείο να καλύψουν τις επανειλημμένες σεξιστικές επιθέσεις του καθηγητή Βασιλείου απέναντι σε φοιτήτριές του. Ίσως η πιο ακραία στάση ήταν αυτή που κράτησαν ως προς το νέο νομοσχέδιο για την ιατρική ειδικότητα. Το γεγονός ότι δεν έγραψαν ούτε ένα κείμενο ή δεν ήρθαν ούτε στη Γ.Σ. του Συλλόγου ούτε στην αντίστοιχη κινητοποίηση δεν είναι ότι απλά δεν τους ενδιαφέρει αλλά αποτελεί μια ενεργή στήριξη της πολιτικής του Υπουργείου. Άλλωστε ίσως θα είναι και οι μόνοι που θα ευνοηθούν από την ψήφιση του νέου νόμου καθώς αποτελούν την πολιτική δύναμη που κατεξοχήν είχε και έχει διασυνδέσεις με τους μεγαλοκαθηγητές της σχολής.

ΠΚΣ: Ένας Κ(ΚΕ)ούκος δεν φέρνει την άνοιξη

Όλοι έχουμε δει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο η προηγούμενη πολιτική δύναμη να σιγοντάρει τα σχέδια των καθηγητών και των εκάστοτε κυβερνήσεων (πλέον παίζοντας ξεκάθαρα το ρόλο της ΔΑΠ στην ιατρική). Φέτος είδαμε την ΠΚΣ να λειτουργεί ως το αριστερό άλλοθι για την χειροτέρευση των όρων σπουδών μας μέσω της αλλαγής του προγράμματος σπουδών που πρότειναν οι καθηγητές, μην παίρνοντας ξεκάθαρη στάση απέναντί της όπως θεωρητικά πάντα κάνει το ΚΚΕ σε κάθε θέμα. Εκεί καταλήγει ένα πολιτικό σχέδιο που δεν ενδιαφέρεται για την διεκδίκηση μιας καλύτερης καθημερινότητας της σχολής αλλά λειτουργεί απλά ως ιμάντας μεταβίβασης μιας κομματικής γραμμής. Αυτό σε συνδιασμό με έναν πολιτικό δογματισμό και αναγωγής των υπόλοιπων πολιτικών δυνάμεων σε εχθρό, καταλήγει στο να ασκείς κριτική κατά βάση στα ΕΑΑΚ και μάλιστα επειδή δεν ψήφισαν στο Δ.Σ. κάποια κινητοποίηση που όρισε το κομματικό σου γραφείο. Μάλιστα     όταν φανατίζεσαι σε τόσο μεγάλο βαθμό απέναντι στην υπόλοιπη αριστερά μερικές φορές ξεπερνάς και τα όρια φθάνοντας στην κλοπή προσωπικών στοιχείων-αντικειμένων ή ακόμα και στην σωματική βία.

Ως πολιτικός χώρος βάζουμε πάνω απ’ όλα στόχο πάντα την προάσπιση των συλλογικών μας συμφερόντων, των κεκτημένων μας σε εκπαίδευση και εργασία. Δεν αποζητάμε σταυρούς προς ανέλιξη συγκεκριμένων στελεχών, αλλά βάζουμε πάνω απ’ όλα το Σύλλογο και τα συλλογικά συμφέροντα των φοιτητών Ιατρικής. Υπό αυτό το πρίσμα, η Ενωτική Πρωτοβουλία ΑΡΙ.Σ. – Π.Α.Φ. και τα ΕΑΑΚ πάντα βρίσκονταν στην πρώτη γραμμή του αγώνα ενάντια σε κάθε αλλαγή που βάζει στο στόχαστρο τα δικαιώματα των φοιτητών. Στήριξη και ενίσχυση μέσα από τις φοιτητικές εκλογές στις 17 Μάη σημαίνει ενίσχυση της διεκδίκησης μιας καλύτερης εργασιακής προοπτικής, μιας καλύτερης φοιτητικής καθημερινότητας. Σημαίνει μήνυμα αξιοπρέπειας και συλλογικού αγώνα, απέναντι στη διαπλοκή των καθεστωτικών παρατάξεων και την εξυπηρέτηση κομματικών και καθηγητικών στόχων. Σημαίνει ενίσχυση μιας Αριστεράς ριζοσπαστικής, που δίνει τους αγώνες μέχρι να πετύχει νίκες και όχι μέχρι να καρπωθεί τα πολιτικά οφέλη, μιας Αριστεράς ανεξάρτητης από τα αστικά κόμματα και τα καθηγητικά συμφέροντα, μιας Αριστεράς ενωτικής, που μέσα από τα ανεξάρτητα αριστερά σχήματα ενώνει ισότιμα όλους τους αγωνιστές του φοιτητικού κινήματος.

Με το θάρρος αυτών που κάθε μέρα ήταν στον αγώνα για την υπεράσπιση των συμφερόντων των φοιτητών και των συλλογικών διαδικασιών, με το όραμα για μία διαφορετική φοιτητική καθημερινότητα και εργασιακή προοπτική, με την πείρα όλων αυτών που καταφέραμε φέτος, αλλά κυρίαρχα για όλες τις μάχες που έρχονται καλούμε κάθε φοιτητή Ιατρικής να στείλει το μήνυμα της ανατροπής, να αγωνιστεί και να ψηφίσει ριζοσπαστικά:

ΣΤΙΣ 24 ΜΑΗ

ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ-ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ

Ενωτική Πρωτοβουλία ΑΡΙ.Σ.-Π.Α.Φ. Ε.Α.Α.Κ.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Αποτίμηση της ΑΡΙστερής Συσπείρωσης- ΕΑΑΚ Γ’ έτους ενόψει των φοιτητικών εκλογών στις 24 Μάη

Άλλη μία ακόμα ακαδημαϊκή χρονιά πλησιάζει πλέον προς το τέλος της, και όπως κάθε χρόνο η έλευση των φοιτητικών εκλογών, που φέτος θα πραγματοποιηθούν στις 24 Μάη, δίνει μία ευκαιρία αποτίμησης της χρονιάς αυτής. Η αποτίμηση αυτή είναι μάλλον αναγκαία: στηθοσκόπια, υποχρηματοδότηση αλλά και μνημόνια, λιτότητα και άλλα.

Οι φοιτητικές εκλογές σήμερα περισσότερο παρά ποτέ καλούνται να είναι μην είναι ένα πανηγυράκι των καθεστωτικών παρατάξεων, όπου μπορεί να μετριέται μόνο η επιτυχία των πάρτι τους ή η ευστοχία των σος και των σημειώσεων που διανέμουν.  Αντίθετα, στις φετινές εκλογές, αποτιμώντας το τι έγινε φέτος στο έτος μας, στο Σύλλογο και στην ελληνική κοινωνία χρειάζεται να είναι σε όλα τα επίπεδα μία διαδικασία πολιτική, όπου η ψήφος μας θα αντανακλά την αποτίμηση της τελευταίας περιόδου και θα παίρνει θέση σε όλα τα παρακάτω.

Τα στηθοσκόπια δε μας τα “χάρισαν”… τα διεκδικήσαμε συλλογικά!

Αν κάνουμε μία ανασκόπηση στο παρελθόν, η προσπάθεια που έγινε από πλευράς του έτους μας στην διεκδίκηση των συγγραμμάτων πέρισυ δικαιώθηκε μέσα από τα συλλογικά μας όργανα, αποδεικνύοντας έμπρακτα ότι κόντρα σε ατομικές λογικές αγοράς των βιβλίων αυτών , η συλλογική διεκδίκηση και κινητοποίηση μπορούν να οδηγήσουν σε υλικές νίκες τους φοιτητές τώρα και στο μέλλον.

Αντίστοιχα, λοιπόν, τα στηθοσκόπια επειδή κάθε χρόνο δε μας τα “χαρίζουν” αλλά τα διεκδικούμε συλλογικά προχωρήσαμε ως έτος σε συνέλευση στην οποία αποφασίσαμε να βρισκόμαστε μαζικά στην Γενική Συνέλευση Τμήματος (συνέλευση μελών ΔΕΠ), με αίτημα να καλυφθεί άμεσα η παροχή δωρεάν στηθοσκοπίων στους φοιτητές, πάντα στη βάση της απόφασης συνέλευσης έτους. Βέβαια, ήταν εξίσου σημαντικό να διασφαλιστεί ότι τα στηθοσκόπια θα δοθούν έγκαιρα στους φοιτητές, κάτι που δεν γινόταν τα προηγούμενα χρόνια.

Εν τέλει, ο πρόεδρος της σχολής κ. Σφηκάκης δεσμεύτηκε ότι τα στηθοσκόπια θα δοθούν δωρεάν στους φοιτητές αρχές Σεπτέμβρη.Σε κάθε περίπτωση βέβαια, οφείλουμε ως έτος να βρισκόμαστε σε εγρήγορση στο ζήτημα των στηθοσκοπίων ώστε να διασφαλίσουμε την τελική παροχή τους στους φοιτητές.

Σε μια συγκυρία στην οποία οι φοιτητικές παροχές (συγγράμματα, σίτιση, στέγαση) συνεχίζουν να μειώνονται ως απόρροια της υποχρηματοδότησης των πανεπιστημίωνκαι δει του ΕΚΠΑ, το κόστος για αναλώσιμα έρχεται να βαρύνει τους ίδιους τους φοιτητές αφού τα απαραίτητα κονδύλια για την κάλυψη σε αναλώσιμα πλέον αποτελούν παρελθόν. Από τα αναλώσιμα αυτά βέβαια, δε θα μπορούσαν να λείψουν όχι μόνο τα βιβλία Ανατομίας και Εμβρυολογίας που “δεν δικαιούμασταν” πέρισυ, αλλά και το απαραίτητο για την κλινική άσκηση των φοιτητών στηθοσκόπιο.

Επειδή, όμως, ενόψει εκλογών έχει νόημα να αποτιμούμε και να ασκούμε κριτική στη δράση των άλλων δυνάμεων αποτιμώντας την πολιτική πρακτική τους με γνώμονα το ενιαίο συμφέρον των φοιτητών:

Για τη στάση της Νέας Προοπτικής: Δυστυχώς πλέον αποτελεί συνηθισμένη πολιτική πρακτική για τη δύναμη που θέλει να αναφέρεται ως πρώτη δύναμη της σχολής η πολιτική ανυπαρξία της σε μια σειρά από ζητήματα που αφορούσαν το έτος όχι μόνο φέτος αλλά και τα προηγούμενα χρόνια. Πλέον στις συνελεύσεις ετών όχι μόνο δεν τοποθετήθηκε για τα στηθοσκόπια και με ποια πολιτική στρατηγική θα εξασφάλιζε το έτος τη δωρεάν παροχή στηθοσκοπίων, αλλά προτίμησε να μην έρθει καν ΑΠΟΥΣΙΑΖΟΝΤΑΣ από τη συνέλευση έτους, σαμποτάροντας έτσι τη συλλογική διεκδίκηση και υποθάλπτοντας μια λογική ατομικής εξασφάλισης των στηθοσκοπίων από λεφτά που θα έδιναν οι ίδιοι φοιτητές. Άλλωστε η Νέα προοπτική δεν είναι η πρώτη φορά που επιλέγει ως πολιτική πρακτική την υποβάθμιση των συνελεύσεων ετών όταν δεν μπορεί να πετύχει το σχέδιο της μιας και πέρισυ, στην προσπάθεια να “εκπροσωπήσει” τους  καθηγητές κατόπιν συνδιαλλαγής, η πρόταση της Νέας Προοπτικής στο ζήτημα των συγγραμμάτων ήταν η διεκδίκηση μόνο του Άτλα Ανατομίας και η αναγκαστική αγορά του βιβλίου ΚΝΣ από τους ίδιους τους φοιτητές, πράγμα που ταυτιζόταν με την πρόταση των καθηγητών. Τελικά, το τρίτο έτος τόσο φέτος όσο και πέρισυ γύρισε την πλάτη απέναντι σε ατομικές λογικές διεκδίκησης των συγγραμμάτων και των στηθοσκοπίων αποδεικνύοντας ότι μόνο μέσα από το συλλογικό δρόμο και τις συνελεύσεις ετών μπορούμε να εξασφαλίζουμε υλικές νίκες από εμάς για εμάς.

Για τη στάση της ΠΚΣ: Η στάση της ΠΚΣ ήταν, όπως άλλωστε έχει αποδείξει πολλές φορές στο παρελθόν, η απομόνωση από κινητοποιήσεις που δεν έχουν την άμεση «ευλογία» του ΜΑΣ μέσα από συγκρότηση δικών τους επιτροπών. Έτσι επέλεξε να μη δώσει κάποια άμεση λύση στο ζήτημα των στηθοσκοπίων, θεωρώντας ότι το πρόβλημα δε θα λυθεί οριστικά, και τελικά παρέμεινε απλώς παρατηρητής των εξελίξεων  χωρίς να ανοίξει το ζήτημα των στηθοσκοπίων στο έτος με κάποιο συνδικαλιστικό κείμενο, παρόλο που αναφέρονται ως η “επίσημη αριστερά” στις σχολές.

Η “μαφιόζικη” επίθεση από μέλος της ΠΚΣ (και της ΚΝΕ) σε αγωνιστή της ΑΡΙ.Σ- Ε.Α.Α.Κ Γ’ έτους:  Φέτος, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, η ΠΚΣ κατάφερε να αναδείξει το πραγματικό της πρόσωπο, αλλά και τον πραγματικό της εχθρό στη σχολή επιστρατεύοντας μέλος της να επιτεθεί προσωπικά και με τραμπούκικο τρόπο χτυπώντας σωματικά αγωνιστή της ΑΡΙ.Σ- Ε.Α.Α.Κ ημέρα Κυριακή καθώς έμπαινε στη σχολή. Είχαν ήδη προηγηθεί παρόμοια γεγονότα, με μέλη της ΠΚΣ να επιτίθενται λεκτικά σε συντρόφους την ώρα που κάνουν αφισοκόλληση στη σχολή και να καταπατούν τους χώρους έκφρασης πολιτικής τοποθέτησης και παρέμβασης των σχημάτων ΕΑΑΚ. Και διερωτώμαστε: Αυτή είναι η πολιτική αντιπαράθεση που θέλει να κάνει η ΠΚΣ; Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο επιλέγει να παρεμβαίνει στο φοιτητικό σύλλογο; Γιατί μέχρι τώρα, τη βλέπουμε να προσπαθεί να φιμώσει τα σχήματα και να αποτρέψει κάθε μορφή έκφρασης τους, φτάνοντας πλέον στο ακραίο σημείο να ασκήσει και σωματική βία. Εμείς σε αυτό απαντάμε με περιθωριοποίηση τέτοιων λογικών. Εμείς απαντάμε με πολιτική παρέμβαση στους φοιτητές και πολιτική αντιπαράθεση με άλλες αντιλήψεις.

Θεωρούμε ότι τέτοιες λογικές πρέπει να περιθωριοποιούνται και να καταδικάζονται έμπρακτα με κάθε τρόπο από όλους τους φοιτητές. Θεωρούμε εν τέλει ότι οι φοιτητές δεν πρέπει να τους εμπιστεύονται!

Μέσα από τους συλλογικούς αγώνες μας…

  μπορούμε να πετύχουμε νίκες!

Η προσπάθεια που κατέλαβε το τρίτο έτος στην διεκδίκηση των στηθοσκοπίων (όπως και των συγγραμμάτων πέρισυ) δικαιώθηκε μέσα από τα συλλογικά όργανα όπως τις συνελεύσεις έτους, αποδεικνύοντας έμπρακτα ότι κόντρα σε ατομικές λογικές αγοράς αυτών, η συλλογική διεκδίκηση και κινητοποίηση, με αποφάσεις από τις ίδιες τις συνελεύσεις ετών, μπορούν να οδηγήσουν σε υλικές νίκες για τους φοιτητές τώρα και στο μέλλον. Μπορεί οι συνελεύσεις του έτους μας για κάποιους να ήταν κουραστικές (που ίσως να ήταν), κάποιοι να τις απέφευγαν και για κάποιους “αναγκαίο κακό”, για εμάς πάντως είναι το όργανο που έδωσε φωνή στις διεκδικήσεις μας μέσα από την άμεση δημοκρατική συμμετοχή του καθενός. Τέλος, κάτι αντίστοιχα σημαντικό είναι η ζωντανή παρακαταθήκη που κληρονομείται στα επόμενα έτη για τη δική τους προσπάθεια να οργανώνονται συλλογικά, να συναποφασίζουν και να συνυλοποιούν μέσα από τις δικές τους συλλογικές διαδικασίες για τα ζητήματα που τους προβληματίζουν κάθε φορά ως έτος!

 Σε μια συγκυρία στην οποία οι φοιτητικές παροχές (συγγράμματα, σίτιση, στέγαση) κατακερματίζονται ως απόρροια της υποχρηματοδότησης του πανεπιστημίου και δει του ΕΚΠΑ, η διεκδίκηση των στηθοσκοπίων οδήγησε σε νίκη στο πλαίσιο ενός ευρύτερου πολέμου που διενεργείται απέναντι στο ελληνικό πανεπιστήμιο από τις μνημονιακες πολιτικές που εφαρμόζονται εις βάρος του ελληνικού λαού επτά και πλέον χρόνια τώρα.

Τέλος, στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, πλήρους συνυφασμένης με το νόμο Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου, η διοίκηση της σχολής θέλει να προχωρήσει σε αλλαγή του προγράμματος σπουδών η οποία θα έρθει να διακυβεύσει τα κεκτημένα του συλλόγου μας (πτυχιακές, όριο εξεταστικών, μαθήματα αλυσίδες, προόδοι κλπ).

Με τους φοιτητές να αποφασίζουν με βάση τις ανάγκες τους μέσα από τα συλλογικά τους όργανα πηγαίνοντας ούτε γραμμή πίσω από τα κεκτημένα τους ή αφήνοντας “κάποιους” γνωστούς με τη διαπλοκή τους να τους εκπροσωπούν.                          

Στις 24 Μάη στηρίζουμε ψηφίζουμε

Ενωτική Πρωτοβουλία ΑΡΙ.Σ. – Π.Α.Φ. Ε.Α.Α.Κ

 

ΑΡΙστερή Συσπείρωση-Ε.Α.Α.Κ.

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Τα κορίτσια (και τα αγόρια) ξενυχτάνε με αντισεξισμό

Ξεκινάς το πρωί για τη σχολή σου και βιώνεις τη βία ενός βλέμματος στο λεωφορείο. Ανεβάζεις την ένταση της μουσικής και προχωράς.

Στο εργαστήριο πάλι ένιωσες άβολα με ένα “κοπλιμέντο”, με έναν καθηγητή που σε άγγιξε στο μάθημα της ανατομίας για να δείξει κάτι (καθαρά για επιστημονικούς σκοπούς!) και εσύ δε μίλησες γιατί σκέφτηκες ότι ίσως είσαι υπερβολική. Και γιατί μάλλον έκανε χιούμορ. Και γιατί ούτε κανείς άλλος μίλησε για να σε υποστηρίξει.

Στην κλινική σου έχεις ένα συνάδελφο που γίνεται πιεστικός και κάνει συνεχώς σχόλια για την εμφανισή σου, αλλά προσπαθείς να μην το σκέφτεσαι. Ίσως την επόμενη φορά να βρεις μια θέση στο αμφιθέατρο πιο μακριά από αυτόν. Ίσως να έφταιξες και εσύ που ήσουν προκλητική.

Είσαι γυναίκα γιατρός με εξοντωτικό ωράριο και φοβάσαι ότι μπορεί να μην προλάβεις να κάνεις οικογένεια πριν τα 30, αλλά για κάποιο λόγο διστάζεις να το πεις. Είσαι γυναίκα γιατρός και δέχεσαι διαρκώς προτροπές από το περιβάλλον σου να επιλέξεις μια λιγότερο απαιτητική ειδικότητα που θα σου εξασφαλίσει χρόνο να φροντίσεις τα παιδιά σου. Γι’ αυτό μη γίνεις χειρούργος ή ογκολόγος! Γιατί, μην ξεχνάς, ότι στο τέλος της μέρας είσαι γυναίκα γιατρός και ξέρεις ότι χρειάζεται διπλή προσπάθεια για να σε πάρουν στα σοβαρά. Άρα είσαι σχεδόν υποχρεωμένη να αισθάνεσαι τυχερή, να μένεις σιωπηλή και να χαμογελάς, γιατί σε κάνει πιο όμορφη.

Είσαι στο νοσοκομείο για κάποιο συγγενή σου που χειρουργείται και δεν σου επιτρέπουν να δώσεις αίμα, αφού από το ιστορικό αιμοδοσίας αποκλείονται “όσοι έχουν συνάψει έστω και μια ομοφυλοφιλική επαφή από το 1977”. Ξέρεις ότι πρόκεται για μια επιστημονικά αβάσιμη απαγόρευση, αφού και ένας ετεροφυλόφιλος ενδέχεται να έχει προσβληθεί από HIV, αλλά σε εκείνον δεν τίθεται ανάλογη ερώτηση.

Είσαι φοιτητής ιατρικής, διαβάζεις ιατροδικαστική και εξοργίζεσαι με το περιεχόμενο του συγγράμματος που διδάσκεται, το οποίο χαρακτηρίζει ψυχασθενείς τους ομοφυλόφιλους και αναφέρει ότι “επιδεικνύουν θρασύτητα, προκλητικότητα, έλλειψη αισθήματος ευθύνης και εξεγείρουν το δημόσιο αίσθημα”.

Είσαι αγόρι, αλλά η ιδιοσυγκρασία σου δεν εντάσσεται στο κλασσικό πλέον αρρενωπό μάτσο πρότυπο. Τα υποννοούμενα για τη σεξουαλική σου ταυτότητα και τη σεξουαλική σου ικανότητα είναι συχνά, αν και εσύ προτιμάς μόνο γυναίκες για ερωτικές συντρόφους.

Είσαι εκείνη, εκείνος που δεν εντάσσεται στα κυρίαρχα πρότυπα και βρίσκεται αντιμέτωπος με το σεξισμό και την ομοφοβία καθημερινά. Καιρός λοιπόν να αναμετρηθούμε με αυτήν την πραγματικότητα τόσο στη σχολή μας όσο και παντου.

Πρόσφατα μάλιστα έγινε μια καταγγελία από φοιτήτριες της σχολής μας στον κ. Βασιλείου (καθηγητής της έδρας της Χειρουργικής στο Αρεταίειο) για σεξιστική συμπεριφορά που αγγίζει τα όρια της σεξουαλικής παρενόχλησης. Ο κ. Βασιλείου έκανε επανειλημμένα σεξιστικά σχόλια σε φοιτήτριες και ειδικευόμενες, τους ζητούσε να τον επισκεφθούν στο γραφείο ή στο χειρουργείο εκτός των ωρών της κλινικής και σε όσες δε δέχονταν εκτόξευε απειλές ότι δεν θα περάσουν το μάθημα του! Τέτοιες συμπεριφορές όχι μόνο δε χωρούν τόσο στο πανεπιστήμιο όσο και πουθενά, αλλά πρέπει να μας βρίσκουν όλους έτοιμους και έτοιμες να τις καταδικάσουμε.

Για αυτό και είναι απαράδεκτο πολιτικές δυνάμεις της σχολής μας, όπως η Νέα Προοπτική, να αρνούνται να υπογράψουν την καταγγελία στον εν λόγω καθηγητή, με την πρόφαση ότι δεν υπάρχει επώνυμη καταγγελία από τις ίδιες τις φοιτήτριες-θύματα. Με τη στάση της αυτή η Νέα Προοπτική αρχικά καλύπτει τον συγκεκριμένο καθηγητή και τον αφήνει να συνεχίζει να δρα με αυτόν τον τρόπο ανενόχλητος, αλλά και ουσιαστικά υποβαθμίζει κάθε θύμα βιασμού που δεν τόλμησε να καταγγείλει τον βιασμό του δημόσια, καλλιεργώντας ακόμα περισσότερο τον φόβο και νομιμοποιώντας έτσι όχι μόνο τέτοιου είδους σεξιστική συμπεριφορά, αλλά και γενικότερα την κουλτούρα του βιασμού και της πατριαρχίας.

Όλοι έχουμε εξάλλου παρατηρήσει πόσο συχνό φαινόμενο είναι καθηγητές να εκφράζουν απροκάλυπτα σεξιστικές απόψεις (με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον κ. Τρουπή) με την πρόφαση ότι κάνουν χιούμορ. Το χιούμορ φυσικά δεν είναι μεμπτό, αρκεί να μη χρησιμοποιείται για να διαιωνίσει τοξικά στερεότυπα και να συγκαλύψει σεξιστική βία. Γιατί συχνά εντάσσεται στο γενικότερο πλαίσιο ενός έμφυλου λόγου που κρίνει το θύμα και συχνά το καταδικάζει με βάση την εμφάνιση, τη σεξουαλική συμπεριφορά και τη συμμόρφωση με την κυρίαρχη ηθική. Τέτοιου είδους σεξιστικός λόγος νομιμοποιεί κάθε σεξιστή και βιαστή και τον βοηθά να διατηρήσει τα προνόμια και τα ελαφρυντικά του πατριαρχικού μοντέλου που απαιτεί από τον άντρα να συμπεριφέρεται με όρους πατριαρχίας. Τέτοιου είδους σεξιστικός λόγος στοχοποιεί τις γυναίκες ακριβώς επειδή τις θεωρεί υποδεέστερες.

Η ιδεολογία του σεξισμού επίσης χρησιμοποιεί ψευδοεπιστημονικούς περιορισμούς (από την ιατρικη, τη βιολογία κ.α.) για την παρουσίαση των διακρίσεων μεταξύ των δύο φύλων ως φυσικών και αναπόφευκτων και ταυτόχρονα αποκρύπτει τον ξεκάθαρα εκμεταλλευτικό χαρακτήρα εις βάρος των γυναικών, αφού αυτές είναι που κυρίως υποαμοίβονται και βρίσκονται συχνότερα στην ανεργία και την επισφάλεια. Επίσης, περιθωριοποιεί οτιδήποτε παρεκκλίνει από το πρότυπο της ετεροσεξουαλικής κανονικότητας και τη συμμόρφωση με τους ρόλους που απορρέουν από το φύλο. Σίγουρα όλοι έχουμε λιγότερο ή περισσότερο συνειδητοποιήσει τους περιορισμούς που μας θέτουν τα κυρίαρχα πρότυπα θηλυκότητας-αρρενωπότητας  και οι στερεοτυπικοί ρόλοι που αυτά μας επιβάλλουν. Επίσης, ως γιατροί θα κληθούμε να κατατάξουμε έναν άνθρωπο από τη στιγμή της γέννησης του σε ένα φύλο με βάση το δίπολο άντρας-γυναίκα ακόμα και αν το δίπολο αυτό παρουσιάζει ρωγμές. Για παράδειγμα, που εντάσσεται ένα τρανς ή ένα ίντερσεξ άτομο; Επίσης, ενδέχεται αυτό το φύλο να μην εκφράζει μελλοντικά το ίδιο το άτομο.

Πρέπει, επομένως, να αντιληφθούμε ότι το ζήτημα του σεξισμού μας αφορά όλους, ακόμα και αν δεν μας επηρεάζει όλους εξίσου. Πρέπει λοιπόν να αγωνιζόμαστε συλλογικά για να το αναδείξουμε και να αναμετρηθούμε με αυτό. Και όχι να συγχωρούμε άμεσα ή έμμεσα το σεξισμό είτε σε δηλώσεις, είτε σε σχόλια και επιθέσεις είτε ακόμα και με σιωπή και άρα συναίνεση σε αυτά.

Γιατί σαν φοιτητές Ιατρικής δεν επιδεικνύουμε καμία ανοχή σε περιστατικά σεξιστικής βίας από καθηγητές και όχι μόνο. Γιατί θα συνεχίσουμε να παλεύουμε όλοι και όλες μαζί ενάντια στην αναπαραγωγή του πατριαρχικού προτύπου, του σεξιστικού λόγου, της έμφυλης βίας, καθώς και του συστήματος που τα συντηρεί.

ΑΡΙστερή Συσπείρωση-Ε.Α.Α.Κ.

 

Posted in Uncategorized | Leave a comment