Advertisements
Image | Posted on by | Leave a comment

Νέο Πρόγραμμα Σπουδών: Beta Version

Νέο Πρόγραμμα Σπουδών: Beta Version

(*με την διαφορά ότι δεν πρόκειται για παιχνίδι)

Σαν πρώτο έτος περάσαμε στη σχολή έχοντας έναν ενθουσιασμό που θα ξεκινούσαμε τηννεο προγραμμα ακαδημαϊκή μας ζωή. Ο ενθουσιασμός αυτός ήρθε να μετριαστεί όταν μάθαμε ότι θα αποτελούμε ένα έτος-πειραματόζωο για την εφαρμογή του καινούριου «αναβαθμισμένου» προγράμματος σπουδών, που οι καθηγητές προσπαθούσαν επί χρόνια να προωθήσουν. Με μια πιο διεισδυτική ματιά όμως είναι εύκολο να καταλάβουμε ότι το μόνο που δεν κάνει αυτό το πρόγραμμα σπουδών είναι να αναβαθμίζει και να εκσυγχρονίζει τις σπουδές μας.

Όταν το πείραμα αποτυγχάνει, πόσες φορές το επαναλαμβάνεις;

Το πρόγραμμα αυτό δεν αποτέλεσε μια φαεινή ιδέα των δικών μας καθηγητών, αλλά εναρμονίζεται με τις γενικότερες κατευθύνσεις αλλαγής των προγραμμάτων σπουδών που εφαρμόστηκαν και στις άλλες ιατρικές σχολές, χειροτερεύοντας έτσι την ήδη πιεσμένη καθημερινότητα των φοιτητών σε αυτές τις σχολές. Να σημειωθεί πως και στο παρελθόν είχε γίνει προσπάθεια αλλαγής του προγράμματος σπουδών μας, η οποία όμως είχε βρει αντίθετο τον Φοιτητικό Σύλλογο. Σήμερα έχουμε ένα πρόγραμμα σπουδών το οποίο πέρασε αυθαίρετα από τους καθηγητές σε νεκρό για το σύλλογο χρόνο (καλοκαίρι-εξεταστικές) και χωρίς να υπάρχει η συμφωνία των Φοιτητών. Αν κάποιος θα έπρεπε να έχει τον πρώτο λόγο σε κάτι τέτοιο, θα ήμασταν εμείς, οι φοιτητές, αφού μια τέτοια αλλαγή κατά βάση εμάς επηρεάζει.

Προβλήματα Φυσικής και Χημείας (όχι για λίγους)

Συγκεκριμένα μία από τις προβληματικές πτυχές του καινούριου προγράμματος σπουδών είναι η συγχώνευση της ύλης της Ιατρικής Χημείας και Ιατρικής Φυσικής σε ένα εξάμηνο. Από την πρώτη μέρα αντιμετωπίσαμε πρόβλημα με τα συγγράμματα μας που δεν επαρκούν για την ύλη των συγκεκριμένων μαθημάτων, η οποία ήταν χαοτική και αόριστη. Παρόλα αυτά ως έτος εντοπίσαμε τις προβληματικές αυτές και προσπαθήσαμε να κινηθούμε προς την επίλυση τους συλλογικά. Αυτό το αποδεικνύει το γεγονός ότι καλέσαμε τρεις συνελεύσεις στις οποίες συμμετείχε ένα μεγάλο κομμάτι του έτους μας. Αν ο καθένας μας είχε επιχειρήσει να αντιμετωπίσει αυτά τα προβλήματα μόνος του, προφανώς δεν θα ήμασταν το ίδιο αποτελεσματικοί. Αντιθέτως οι πιο πολλοί επιχειρήσαμε να τα επιλύσουμε μέσα από τις συλλογικές μας διαδικασίες κάτι το οποίο δείχνει ότι είμαστε ένα δυναμικό έτος και ότι έχουμε περιθώριο να διεκδικήσουμε και να καταφέρουμε ακόμα περισσότερα.

Σοβαρά τώρα.. έχουμε πρόβλημα με τη Φυσική και τη Χημεία

Ένα από τα επίδικα των συνελεύσεών μας ήταν το να αποφασίσουμε κινητοποιήσεις στις έδρες της Ιατρικής Χημείας και της Ιατρικής Φυσικής. Στην πρώτη περίπτωση καταφέραμε να αποσπάσουμε δέσμευση για καθορισμένη ύλη στο μάθημα, ενώ υπάρχει και δέσμευση τόσο από την Γενική Συνέλευση Τμήματος όσο και από την έδρα ότι θα δοθούν σημειώσεις από τη σχολή σε όλους που θα καλύπτουν την ύλη αυτή. Στην δεύτερη περίπτωση παρόλο που κινητοποιηθήκαμε και πάλι στην έδρα δεν επιφέραμε εξίσου θετικά αποτελέσματα. Η διαφορά ανάμεσα στις δυο κινητοποιήσεις δεν ήταν ότι στη μια περίπτωση οι καθηγητές ήταν «καλοί» ενώ στην άλλη «κακοί», αλλά το γεγονός ότι στην πρώτη περίπτωση εμείς ήμασταν αρκετά πιο μαζικοί. Αυτό αποδεικνύει ότι η συμμετοχή όλων μας ή τουλάχιστον των περισσότερων από εμάς σε μία κινητοποίηση είναι ένας σημαντικός παράγοντας που θα κρίνει και την επιτυχία της κινητοποίησης και το πόσο πολύ θα μπορέσουμε να πιέσουμε και να επιφέρουμε αλλαγές. Αν για ένα λόγο η Χημεία φέτος δεν θα είναι το πιο δύσκολο μάθημα που έχουμε να δώσουμε είναι επειδή κινητοποιηθήκαμε και διεκδικήσαμε αυτούς τους καλύτερους όρους και όχι επειδή μας «βοήθησαν» οι «έξυπνες σημειώσεις» που μοιράζει η Νέα Προοπτική. Πέραν του ότι οι σημειώσεις αυτές είναι απαρχαιωμένες και μοιράζονται για λόγους καθαρά μικροπολιτικούς, η Νέα Προοπτική με την απουσία της από τις κινητοποιήσεις μας έδειξε ότι αδιαφορεί για τα πραγματικά προβλήματα του πρώτου έτους.

Τον λόγο για όλα αυτά θα τον έχουμε εμείς

Είναι η ίδια λογική άλλωστε με την οποία καταλήξαμε στη συνέλευση μας ως έτος να εφαρμόσουμε την ανοικτή επιτροπή. Αντίθετα από τη λογική της ανάθεσης, εμείς δεν επιλέγουμε να μεταθέτουμε την ευθύνη και την «τύχη» των διεκδικήσεών μας σε χέρια λίγων. Άλλωστε ιστορικά ο σύλλογός μας έτσι αντιμετώπιζε τα προβλήματα που παρουσιάζονταν και τώρα είναι η σειρά μας να κάνουμε το ίδιο και να εξασφαλίσουμε ότι τα συλλογικά μας κεκτημένα θα τα έχουμε και εμείς.

Δεδομένου ότι είμαστε το πρώτο έτος που βιώνει τις συγκεκριμένες αλλαγές είμαστε και αυτοί που θα καθορίσουν τους όρους και θα μπορέσουν να παράξουν μετατοπίσεις σε σχέση με το πώς θα εφαρμοστεί το πρόγραμμα σπουδών και σε όλα τα επόμενα πρώτα έτη. Επομένως αυτόν τον αγώνα δεν τον δίνουμε μόνο για εμάς. Παρόλα αυτά δεν επιθυμούμε να καταλήξουμε μια εβδομάδα πριν την εξεταστική χωρίς συγκεκριμένη ύλη Φυσικής και χαμένες σημειώσεις και συγγράμματα, που δεν θα μας παρέχονται από τη σχολή. Οπότε αυτόν τον αγώνα τον δίνουμε σίγουρα και για εμάς. Για αυτό το λόγο θα πρέπει να μην επαναπαυτούμε αλλά να κινητοποιηθούμε εκ νέου και να εξασφαλίσουμε 1) συγκεκριμένη ύλη, 2) ίδιο αριθμό σελίδων εξεταστέας ύλης με πέρυσι και 3) σημειώσεις από τη σχολή για αυτά.

Για εμάς η καθημερινότητά μας στη σχολή δεν οραματιζόμαστε να είναι απλά ένα αέναο τρέξιμο από αμφιθέατρα σε εργαστήρια και από εργαστήρια σε κλινικές, αλλά να είναι επιπλέον ένα έναυσμα για κοινωνικοποίηση, πολιτικοποίηση και δημιουργία. Και πόσο μάλλον την ίδια στιγμή που μας λένε ότι ως γενιά θα δουλεύουμε σε εξαθλιωμένα νοσοκομεία, δεν θα μπορούμε να προσφέρουμε ποιότητα υγείας στους ασθενείς μας και θα ζούμε με πολύ χειρότερους όρους από ότι ονειρευόμασταν. Εμείς δε δεχόμαστε να παραχωρήσουμε τα όνειρά μας αλλά επιλέγουμε να επιλέξουμε για αυτά όλοι και όλες μαζί.

ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΑΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΙΣ 21/12/2017 ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΣΤΙΣ 09:00 π.μ. ΣΤΟΝ ΤΡΙΤΟ ΟΡΟΦΟ ΤΟΥ ΚΤΗΡΙΟΥ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ.

cropped-ceb1cf81ceb9cf83final

 

 

Posted in Εκπαίδευση | Leave a comment

Η Κυβέρνηση βγάζει τις ζωές μας στο σφυρί. Δεν θα τους περάσει!

Ανέκαθεν ο άνθρωπος αναζητούσε στέγαση για να προστατεύεται από τις εξωτρικές συνθήκες και να δημιουργεί ένα ασφαλές περιβάλλον για τους οικείους του και τον ίδιο. Ήδη από τότε που ο άνθρωπος εγκατέλειψε τη νομαδική ζωή και άρχισε να καλλιεργεί τη γη, εγκαταστάθηκε σε συγκεκριμένες περιοχές και ίδρυσε τους πρώτους οικισμούς. Από τότε ακόμα η οικία αποτελούσε “κυτταρικό” στοιχείο της κάθε κοινωνίας και για αυτό προστατευόταν. Ακόμα και στις πιο αυταρχικές κοινωνίες η παραβίαση της οικίας δεν ήταν αποδεκτή παρά μόνο σε πολύ ακραίες και οξυμμένες καταστάσεις.

Σε μια τέτοια οξυμμένη κατάσταση φαίνεται να βρισκόμαστε και σήμερα στην Ελλάδα, από τη στιγμή που πλέον οι πλειστηριασμοί της λαϊκής περιουσίας είναι πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που φέρει τη σφραγίδα της κυβέρνησης ΣΥ.ΡΙΖ.Α.-ΑΝ.ΕΛ. Αυτό αποδείχθηκε περίτρανα την περασμένη Τετάρτη στο Ειρηνοδικείο ΑΘηνών όταν επιχειρήθηκε ο πλειστηριασμός 29 ακινήτων. Αναλυτικά 15 από αυτούς αφορούσαν ακίνητα χαμηλής αντικειμενικής αξίας (<300.000) και 10 από αυτούς ήταν πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας. Τελικά μόνο 12 ολοκληρώθηκαν λόγω της δυναμικής παρουσίας αλληλέγγυου κόσμου έξω από το Ειρηνοδικείο. Μάλιστα όταν ο κόσμος προσπάθησε να μπει στην αίθουσα των πλειστιριασμών δέχτηκε εξαιρετικά βίαιη καταστολή. Συγκεκριμένα να αναφερθεί πως τα ΜΑΤ δεν δίστασαν να χρησιμοποιήσουν χημικά σε κλειστό χώρο με αποτέλεσμα ένα άτομο με αναπνευστικά προβλήματα να οδηγηθεί στο νοσοκομείο.

Όλα αυτά είναι αποτέλεσμα της πολιτικής επιλογής μιας κυβέρνησης, η οποία προεκλογικά έκανε σημαία της το “Κανένα Σπίτι Στα Χέρια Τραπεζίτη”. Όλα τα παραπάνω δείχνουν με τον πιο βάναυσο τρόπο ότι η “ανάπτυξη” που ευαγγελίζεται η κυβέρνηση είναι απλά ανάπτυξη για τους λίγους αφού στηρίζεται στην αρπαγή βασικών αγαθών από όλους τους άλλους. Μια ανάπτυξη που μόνο αριστερή δεν είναι. Η κυβέρνηση σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να διατηρήσει ένα αριστερό προφίλ έρχεται να εφαρμόσει τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς. Έτσι θα παρακάμπτει το πολιτικό κόστος της χρήσης γκλομπ και δακρυγόνων σε όσους εναντιώνονται στην πολιτική αυτή.

Η κυβέρνηση προσπαθεί έτσι να πετάξει το μπαλάκι από την ίδια στους θεσμούς (Ε.Ε., Δ.Ν.Τ.) και για αυτό το λόγο παρουσιάζει το ακραίο μέτρο της εφαρμογής ηλεκτρονικών πλειστηριασμών ως μια αναγκαιότητα. Υποστηρίζει δε ότι αν αρνηθεί θα “κλείσει η στρόφυγγα” της χρηματοδότησης από τους θεσμούς και θα οδηγηθούμε σε GREXIT. Μια δαιμονοποίηση που την έχουμε ακούσει και στο παρελθόν, όταν μας απειλούσαν ότι δεν θα έχουμε υγεία, σπίτια, ρεύμα και νερό. Πρέπει όμως να αναρωτηθούμε τι είναι αυτό που μας τρομάζει πλεον όταν για αρκετούς ανθρώπους η εξαθλίωση αποτελεί πραγματικότητα, όταν άνθρωποι πετιούνται στο δρόμο, όταν για κάποιους ανθρώπους η υγεία αποτελεί πολυτέλεια. Συνειδητοποιούμε λοιπόν ότι η αναζήτηση ενός άλλου δρόμου και μιας καλύτερης καθημερινότητας περνά μόνο μέσα από ουσιαστική ρήξη με τους θεσμούς και το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

ΜΥΘΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΕΣ

Μύθος 1: Οι οφειλέτες χάνοντας το σπίτι τους πληρώνουν τις αλόγιστες σπατάλες που έκαναν στο παρελθόν.

Η πραγματικότητα: Οι τράπεζες ήταν αυτές που έδιναν δάνεια υψηλού ρίσκου και πραγματοποιούσαν τεράστιες διαφημιστικές καμπάνιες για την προώθησή τους υπό την ανοχή του κράτους.

Μύθος 2: Οι πλειστηριασμοί δεν θα αφορούν ακίνητα μικρής αντικειμενικής αξίας ούτε πρώτες κατοικίες.

Η πραγματικότητα: Ήδη από τον πλειστηριασμό της περασμένης Τετάρτης διαψεύστηκαν αυτές οι υποσχέσεις (βλ. Στοιχεία παραπάνω)

Μύθος 3: Οι οφειλέτες δεν πληρώνουν όχι επειδή δεν έχουν αλλά επειδή δεν θέλουν.

Η πραγματικότητα: Οι οφειλέτες δεν πληρώνουν όχι επειδή δεν θέλουν αλλά επειδή δεν έχουν. (!!!)

Βλέπουμε λοιπόν από μια σειρά πραγμάτων την ποιότητα ζωής μας καθημερινά να υποβαθμίζεται. Ακόμα και στη σχολή μας συναντάμε στις κλινικές κρούσματα νοσημάτων που πιστεύαμε ότι σε μεγάλο βαθμό είχαν αντιμετωπιστεί (ιλαρά, φυματίωση ακόμα και σύφιλη). Η κατάσταση αυτή περιμένουμε να ενταθεί καθώς η υγεία ενός ανθρώπου καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από τις κοινωνικές συνθήκες στις οποίες διαβιεί. Άρα και εμείς ως φοιτητές ιατρικής που επιλέξαμε τη σχολή αυτή με το όραμα να θεραπεύσουμε τους συνανθρώπους μας θα πρέπει να αγωνιστούμε ενάντια στους πλειστηριασμούς. Αυτό θα το κάνουμε γνωρίζοντας ότι ένας άνθρωπος που χάνει το σπίτι του είναι ένας άνθρωπος εξαθλιωμένος και άρα εν δυνάμει πιο επιρρεπής στην ασθένεια. Αυτός ο άνθρωπος θα μπορούσε να είναι ένας συμφοιτητής μας, ένας γείτονάς μας ή ακόμα και εμείς οι ίδιοι.

ΓΙΑ ΑΥΤΟ Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΝΕΙ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΣΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΠΛΟΚΑΡΙΣΜΑ ΤΩΝ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΩΝ.

 

 

 

Posted in Uncategorized | Leave a comment

ΑΥΤΟ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΙΣΟΠΕΔΩΝΕΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ. ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΕΡΑΣΕΙ!

Βρισκόμαστε μπροστά σε μια αιφνιδιαστική κίνηση του Υπουργείου Υγείας, το οποίο ανακοίνωσε ότι την Παρασκευή που μας έρχεται θα καταθέσει το νέο σχέδιο νόμου σχετικά με την οργάνωση του χρόνου εργασίας στα νοσοκομεία. Ένα σχέδιο νόμου που ήδη έχει προκαλέσει τεράστιες αντιδράσεις από τους γιατρούς σε όλη την Ελλάδα, αλλά αποτελεί μνημονιακή δέσμευση οπότε ξαναπέφτει στο τραπέζι χωρίς να τις λαμβάνει υπόψιν.

Επιγραμματικά περιλαμβάνει:

  • Κατάργηση του 6ώρου και του 5μερου.

  • Κατάργηση του 48ωρου/εβδομάδα: Οι οδηγίες της ΕΕ θέτουν ως μέγιστο χρόνο εργασίας ανά εβδομάδα τις 48 ώρες. Με το νέο σχέδιο νόμου αυτές δεν θα μετρούνται ανά εβδομάδα, αλλά ανά 4 μήνες. Οι εφημερίες από 24ωρες θα γίνουν 12ωρες και 5ωρες. Αυτό μπορεί να σημαίνει ότι για κάποιες εβδομάδες του μήνα ο γιατρός θα υποχρεούται να εργαστεί 12 ώρες την ημέρα κάθε μέρα της εβδομάδας και μάλιστα χωρίς το ρεπό που διακούται ως τώρα μετά από μια 24ωρη εφημερία. Ταυτόχρονα σημαίνει ότι οι εφημερίες θα ονομάζονται 5ωρες, αλλά λόγω της πληθώρας ασθενών που δεν θα εξυπηρετούνται, ο γιατρός θα δουλεύει μάλλον 2 ή 3 ώρες επιπλέον στην εφημερία, και πάλι χωρίς ρεπό την επομένη.

  • Εισαγωγή ατομικών συμβάσεων (opt up): Οι γιατροί θα είναι σε θέση να υπογράφουν ατομικές συμβάσεις με ισχύ 3 χρόνων, σύμφωνα με τις οποίες μπορούν «οικειοθελώς» να εργαστούν περισσότερο. Με αυτή την κίνηση, το μέγιστο των 48 ωρών καταργείται και αντικαθίσταται από 60 ώρες εργασίας την εβδομάδα! Αυτές δε οι ώρες δεν θα πλήρώνονται ως υπερωρίες, αλλά με τον μισθό της ατομικής σύμβασης.

  • Εφημερία ετοιμότητας: Οι γιατροί δηλαδή θα κάθονται μεν στο σπίτι τους, αλλά θα πρέπει να είναι έτοιμοι να γυρίσουν στο νοσοκομείο αν προκύψει ανάγκη. Αυτή η εφημερία μάλιστα, εκτός από το ότι αφαιρεί κάθε διαχωρισμό ιδιωτικότητας – εργασίας, θα ταυτίζεται με χρόνο ανάπαυσης (!) και δεν θα προσμετράται στον μέγιστο χρόνο εργασίας.

  • Εφημεριακές αμοιβές: Σημαντική μείωση για όλους τους γιατρούς

Αν λοιπόν υπήρχαν κάποιες παράμετροι που καθιστούσαν σχετικά ανθρώπινες τις συνθήκες εργασίας στα νοσοκομεία, το Υπουργείο Υγείας ανέλαβε να τις καταστρατηγήσει. Γιατροί που θα δουλεύουν καθημερινά για 12 ώρες, απορρύθμιση του χειρισμού των ασθενών, παραβίαση όποιου ορίου για μέγιστο χρόνο εργασίας είναι η λύση που θεωρήθηκε γόνιμη για να μπαλωθούν τα κενά στην Υγεία. Κενά που υπάρχουν βέβαια γιατί οι εργαζόμενοι είναι λίγοι, οι υποδομές ελάχιστες και οι νέες προσλήψεις οριακά ανύπαρκτες.

Οι πρώτες αντιδράσεις από τους γιατρούς έγιναν τον περασμένο Μάιο.Και τώρα όμως η ΟΕΝΓΕ (Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδος) καθώς και οι ενώσεις γιατρών Αθήνας- Πειραιά, Θεσσαλονίκης, Αχαΐας και Ηπείρου, το καταδίκασαν εκ νέου και ξεκινούν μπαράζ κινητοποιήσεων (στάση εργασίας και κινητοποίηση έξω από το υπουργείο την Τετάρτη, 24 ωρη απεργία την Πέμπτη). Κινητοποιήσεις τις οποίες πρέπει να στηρίξουμε κι εμείς αν θέλουμε να φανταζόμαστε ένα μέλλον στο οποίο δεν θα λιποθυμάμε στους διαδρόμους των νοσοκομείων και θα είμαστε σε θέση να φροντίσουμε ουσιαστικά τους ασθενείς μας. Ένα μέλλον στο οποίο παρέχεται όντως Υγεία στους πολίτες και από γιατρούς που δεν είναι σκλάβοι, αλλά εργαζόμενοι.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΦΙΑ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 8/11 ΣΤΙΣ 12:00!

Posted in Uncategorized | Leave a comment

“ΔΩΡΕΑΝ” ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ

Αυτή η ακαδημαική χρόνια βρήκε τη σχολή μας σε μία νέα κατάσταση, μιας και οι φοιτητές που μπήκαν τώρα στο πρώτο έτος σπουδάζουν με το καινούριο πρόγραμμα σπουδών. Ενα πρόγραμμα εμφανώς δυσκολότερο και πιεστικότερο, ένα πρόγραμμα για το οποίο από πέρσυ εκτιμούσαμε ότι δεν θα αλλάξει προς όφελος των φοιτητών. Και σαν να μην έφτανε αυτό, προέκυψε άλλο ένα σοβαρό ζήτημα, αυτό με τα συγγράμματα.

Πριν λίγα χρόνια εγκαινιάστηκε το δυσλειτουργικό-κατά κοινή ομολογία- σύστημα του Ευδόξου, με το οποίο παραχωρήθηκε η διανομή των πανεπιστημιακών συγγραμμάτων σε ιδιώτες. Πέρα από το ότι περιορίστηκαν τα βιβλία που δικαιούμασταν για κάθε μάθημα και κάθε χρόνο καθυστερεί η παραλαβή τους, φέτος κινδυνεύουμε να μην πάρουμε και καθόλου βιβλία. Πριν δύο μέρες ο Σύλλογος Εκδοτών Επιστημονικών Βιβλίων ανακοίνωσε ότι θα σταματήσει η διανομή επιστημονικών συγγραμμάτων στους φοιτητές λίγες μέρες πριν ανοίξει ο Εύδοξος για αυτό το εξάμηνο. Ο λόγος είναι, όπως ισχυρίζονται, είναι η οικονομική αδυναμία του κλάδου τους να αποπληρώσει οφειλές σε εργαζόμενους και προμηθευτές, αφού το Υπουργείο Παιδείας δεν τους έχει καταβάλλει τα απαιτούμενα χρήματα από τα προηγούμενα εξάμηνα. Αυτό δεν ήταν μια αιφνιδιαστική κίνηση, όπως φάνηκε, αφού ο Σύλλογος είχε προειδοποιήσει από το καλοκαίρι για αυτήν.

Το πρόβλημα αυτό έρχεται να προστεθεί στα ήδη υπάρχοντα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε καθημερινά στη σχολή μας λόγω της υποχρηματοδότησης. Ήδη εδώ και δύο χρόνια το εργαστήριο Ανατομίας έχει υποβαθμιστεί πλήρως λόγω της έλλειψης καλά συντηρημένου πτωματικού υλικού, ύστερα από το εργατικό ατύχημα του ταρριχευτή και την καθυστέρηση της ανακαίνισης του ταρριχευτηρίου. Αιτία όλων αυτών η υποχρηματοδότηση του πανεπιστημίου και η ανευθυνότητα της σχολής να προσφέρει ασφαλείς συνθήκες εργασίας. Ακόμα, κάθε χρόνο καλούμαστε να διεκδικήσουμε βασικά για τις σπουδές μας πράγματα, όπως τους άτλαντες ανατομίας στο 2ο έτος και τα στηθοσκόπια στο 4ο. Αλλά απ’ ότι φαίνεται, φέτος δεν θα κληθούμε να διεκδικήσουμε μόνο αυτά, αλλά όλα μας τα συγγράμματα!

Το ζήτημα αυτό δεν είναι μεμονωμένο, αλλά σύμπτωμα της γενικότερης λιτότητας που έχει εφαρμοστεί τα τελευταία μνημονιακά χρόνια. Από τη στιγμή που γίνονται περικοπές παντού, η δημόσια δωρεάν Παιδεία δεν θα μπορούσε να μείνει ανέπαφη. Και σε αυτό έρχεται να προστεθεί ο νέος νόμος Γαβρόγλου, ο οποίος φέρνει εκτός των άλλων γενικευμένη εφαρμογή διδάκτρων στα μεταπτυχιακά μαζί με άλλες αλλαγές που υποβαθμίζουν την ποιότητα των σπουδών μας και μετακυλίουν το κόστος της εκπαίδευσής μας στις πλάτες μας. Μία από αυτές είναι η δημιουργία ηλεκτρονικών βιβλιοθηκών, οι οποίες σύμφωνα με τον κ. Γαβρόγλου θα αντικαταστασήσουν τα βιβλία μας. Αυτό σημαίνει ότι είτε θα αναγκαζόμαστε να διαβάζουμε από τον υπολογιστή είτε να διανυκτερεύουμε στη βιβλιοθήκη για να προλάβουμε κάποιο από τα λίγα αντίτυπα του κάθε συγγράμματος είτε να πληρώνουμε εκατοντάδες ευρώ κάθε εξάμηνο για να αγοράζουμε τα απαραίτητα βιβλία, πράγμα ανέφικτο για τους περισσότερους από εμάς.

Όλο αυτό συμπίπτει στη δική μας σχολή με ένα άλλο εξίσου σοβαρό ζήτημα, αυτό των πτυχιακών εξετάσεων, τις οποίες οι καθηγητές θέλουν να καταργήσουν. Πρόκειται για τις εξετάσεις που δικαιούνται να συμμετέχουν οι φοιτητές του 6ου έτους και οι επί πτυχίω και οι οποίες παίζουν σημαντικό ρόλο στο να ολοκληρώσουμε έγκαιρα και χωρίς υπερβολική πίεση τις σπουδές μας. Δεν είναι τυχαίο που η σχολή μας έχει το μικρότερο χρόνο αποφοίτησης από όλες τις υπόλοιπες ιατρικές.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, θα ακούσεις κάποιους συμφοιτητές σου να λένε ότι θα δανειστούν βιβλία από μεγαλύτερους, άλλοι θα διαβάσουν από σημειώσεις και ηλεκτρονικά συγγράμματα, ενώ άλλοι θα τα αγοράσουν. Μπροστά όμως από αυτό το πρόβλημα που μας αγγίζει όλους, η πιο αποτελεσματική λύση είναι αυτή που θα δοθεί και από όλους. Είναι η λύση της συλλογικής διεκδίκησης αυτών που μας στερούν. Είναι η λύση που θα προκύψει μέσα από τη συζήτηση όλων των φοιτητών, μέσα από τη γενική μας συνέλευση, μέσα από της κινητοποιήσεις μας. Έτσι είχε αντιμετωπίσει ο Σύλλογος μας και στο παρελθόν κάθε προσπάθεια υποβάθμισης των σπουδών μας και το ίδιο καλούμαστε να κάνουμε και τώρα.

Απαιτούμε:
• την άμεση επίλυση του προβλήματος από το Υπουργείο Παιδείας – δωρεάν συγγράμματα για όλους τους φοιτητές
• δημόσιο – δωρεάν πανεπιστήμιο
• καμία υποχώρηση από τα φοιτητικά μας δικαιώματα
• καμία υποβάθμιση των σπουδών και του μέλλοντός μας

 

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΑΣ

 

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Αντί Καλωσορίσματος

21984160_287747621631217_144655100_n

Η εισαγωγή στο πανεπιστήμιο σηματοδοτεί την αρχή ενός νέου κύκλου ακαδημαϊκής και κοινωνικής ζωής. Το πανεπιστήμιο είναι ένας χώρος επιστημονικής και κοινωνικής ζύμωσης που ξεφεύγει από τα αυστηρά και πιεστικά πλαίσια του σχολείου. Ο φοιτητής απολαμβάνει περισσότερες ελευθερίες τόσο ως προς τα μαθήματα όσο και γενικότερα ως προς τον τρόπο ζωής του, κάτι που έρχεται σε πλήρη αντιδιαστολή με την εντατική χρονιά της τρίτης λυκείου. Όχι μόνο δεν καλείται να ακολουθήσει ένα αυστηρό πρόγραμμα φροντιστηρίων και διαβάσματος, αλλά και βρίσκεται μπροστά σε μια πληθώρα επιλογών σχετικά με την διαχείρηση της καθημερινότητάς του.

«Δεν μπορείς να διαμορφώσεις ένα χαρακτήρα μέσα στη μοναξιά» (Austin O’Malley, γιατρός και συγγραφέας)
Μπροστά σε αυτές τις επιλογές, ο φοιτητής έχει την ευκαιρία να μην περιοριστεί στην ενασχόληση του με τα μαθήματα της σχολής. Μπορεί να διαμορφώσει ολόπλευρα την προσωπικότητά του μέσω των κοινωνικών σχέσεων που θα αναπτύξει με τους συμφοιτητές του, μέσω πολιτιστικών (λογοτεχνικών, κινηματογραφικών κ.α.) και αθλητικών ομάδων, αλλά και με την ενασχόλησή του με τα κοινά. Άλλωστε, ο άνθρωπος δεν μπορεί να είναι μονομερής, αλλά σε σχέση με την κοινωνία στην οποία ζει και σε αρμονία με τον εαυτό του.

«Δεν αφήνουμε τους άλλους να αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς»
Ακόμα περισσότερο, ο φοιτητής έχει χρέος να ασχολείται με τα κοινά, γιατί δεν μπορεί να νοηθεί δημοκρατία χωρίς τη συμμετοχή όλων στις αποφάσεις που πρέπει να ληφθούν. Ακριβώς επειδή το πανεπιστήμιο είναι μία μικρογραφία της κοινωνίας, η συμμετοχή όλων των φοιτητών στις αποφάσεις που τους αφορούν είναι απαραίτητη. Οι αποφάσεις αυτές στη σχολή και ειδικότερα στο φοιτητικό σύλλογο λαμβάνονται μέσω των γενικών συνελεύσεων και των συνελεύσεων κάθε έτους.

«Τα φοιτητικά δικαιώματα εξασφαλίζουν την ποιότητα ζωής μας»
Οι ίδιοι οι φοιτητές γνωρίζουν καλύτερα τις απαιτήσεις του κάθε μαθήματος και έχουν κατοχυρώσει να αποφασίζουν οι ίδιοι το πρόγραμμα της εξεταστικής τους (σειρά και ημερομηνία μαθημάτων) μη αφήνοντας αυτή τη δικαιοδοσία στη γραμματεία, όπως συμβαίνει στις υπόλοιπες σχολές. Ταυτόχρονα, στη σχολή μας υπάρχουν και οι προαιρετικές-πτυχιακές εξεταστικές για τους πεμπτοετείς και τους επι πτυχίω φοιτητές δίνοντας τους τη δυνατότητα να εξεταστούν ακόμα και πέντε φορές το χρόνο σε ένα μάθημα. Έτσι, η Ιατρική Αθηνών έχει το μικρότερο χρόνο αποφοίτησης σε σχέση με τις υπόλοιπες Ιατρικές και μάλιστα με λιγότερο άγχος. Τέλος, αυτονόητο είναι ότι κανείς δεν είναι υπεράνω ελέγχου και για αυτό δεν είναι αποδεκτές αυθαιρεσίες από τους καθηγητές, όπως σεξιστικά και ρατσιστικά σχόλια ή η αποβολή από το αμφιθέατρο.

«Πώς όμως θα τα προασπιστούμε;»
Τα δικαιώματα που αναφέρθηκαν πιο πάνω και προσφέρουν ανθρώπινη ζωή στους φοιτητές δεν τους χαρίστηκαν, αλλα οι ίδιοι τα διεκδίκησαν και τα υπερασπίστηκαν όταν υπήρχε ανάγκη. Ο αποτελεσματικότερος τρόπος να γίνει αυτό είναι μέσα από το φοιτητικό σύλλογο, τον Σ.Φ.Ι.Α., δηλαδή τη δομή στην οποία ανήκουν όλοι οι φοιτητές και η οποία λειτουργεί με βάση το καταστατικό της και τις αποφάσεις των συνελεύσεων της. Οι ανάγκες και τα δικαιώματα των φοιτητών τους αφορούν άμεσα για αυτό είναι οι μόνοι που είναι υπεύθυνοι και μπορούν να τα υπερασπιστούν απέναντι σε όποιον προσπαθεί να τα πλήξει. Κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να το πετύχει μια μικρή μερίδα φοιτητών για αυτό είναι απαραίτητος ο συλλογικός τρόπος. Για παράδειγμα, κάθε χρόνο μέσα απο συνελεύσεις και κινητοποιήσεις οι φοιτητές κατορθώνουν να πάρουν στηθοσκόπια και βιβλία που δεν τους παρέχονται (άτλαντες ανατομίας κλπ).

“Η πιο σκοτεινή πλευρά”

Λοιπόν, όπως είπαμε ο σύλλογος δεν είναι κάτι έξω από τους φοιτητές αλλά είναι οι φοιτητές αφού υπάρχει για να υπερασπίζεται τα συμφέροντά τους. Όμως όλοι οι φοιτητές συμμετέχουν στο σύλλογο για το κοινό καλό; Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις… Υπάρχουν οι λεγόμενες ‘’ διαπλεκόμενες παρατάξεις’’ οι οποίες υπόσχονται τζάμπα εργασίες, κολλητηλίκια με καθηγητές και γκλαμουράτα πάρτυ με αντάλλαγμα την ψήφο σου. Σκέψου την πρόσφατη περίπτωση στην Πάτρα στην οποία 100 φοιτητές πήραν την ίδια εργασία από τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ… Βέβαια στη σχολή μας δεν υπάρχει ΔΑΠ-ΝΔΦΚ αλλά κάνει εξίσου καλή δουλειά το ξαδελφάκι της, η Νέα Προοπτική. Όλα αυτά βέβαια, δεν τα κάνουν για την ψυχή της μάνας τους αλλά τα κάνουν έτσι ώστε την επαύριο τα 2-3 μεγαλοστελέχη τους να γίνουν διευθυντές κλινικών, καθηγητές και μεγαλογιατροί .Και κάπως έτσι το ρουσφέτι πάει σύννεφο… και η συνέχεια δεν χρειάζεται πολλή φαντασία.

“Εσύ γιατί σπουδάζεις είπαμε;”
Κάποιοι πέρασαν στην σχολή μας επειδή απλά έβγαλαν τα μόρια. Κάποιοι άλλοι μπήκαν για “την τιμή και το χρήμα”. Οι περισσότεροι όμως μπήκαμε γιατί πιστεύαμε ότι μέσω της ιατρικής θα μπορούσαμε να αλλάξουμε κάτι ,βελτιώνοντας τη ζωή και την υγεία των συνανθρώπων μας. Ανοίγοντας τον οδηγό σπουδών πέφτει το μάτι σου πάνω στην ΕΕΦΙΕ , ίσως και στη Helmsic .Βήμα σε ακριβοπληρωμένα συνέδρια για να σε θαυμάζουν οι γονείς σου ,διαπλοκή με καθηγητές ,και για βιτρίνα μια σειρά από “-ισμούς” (ανθρωπισμό ,αντιρατσισμό , αντισεξισμό). Παχιά λόγια και από πράξεις “ουπς δεν μπορώ(!) έχω διάβασμα…” ‘Ολα αυτά απλόχερα προσφέρονται από τις αποπάνω. Ειδικά αν κάποιος θέλει να εφησυχάσει την ανθρωπιστική του συνείδηση μακριά από τα προβλήματα της σχολής.

“Αχ Ε.Σ.Υ…”

Φαντάσου… Είσαι άσσος στη μαγειρική και όλοι οι φίλοι σου σου λένε “πειναααω”…κι εσύ ανοίγεις το ψυγείο και έχεις μέσα μόνο ένα κρεμμύδι…τι να το κάνεις; Μάλλον όλοι θα μείνουν πεινασμένοι! Έτσι τι να την κάνεις την κατάρτιση και τις ιατρικές σου γνώσεις αν αύριο συναντήσεις ένα ΕΣΥ υπό κατάρρευση και δεν μπορέσεις να κάνεις τίποτα για τους ανθρώπους που θα πεθαίνουν στα χέρια σου ?Και κάτι τέτοιο δεν είναι υπερβολή ,αλλά πργματικότητα. Συγκεκριμένα σε ένα από τη συγκρότηση του ακόμα υποστελεχωμένο ΕΣΥ τα χρόνια του μνημονίου έφυγαν χωρίς αντικατάσταση 30000 μαχόμενοι γιατροί .Όταν δε το έτος σας πάρει πτυχίο θα έχουν φύγει άλλοι 30000.Νοσοκομεία υπό κατάρρευση, χρόνος αναμονής για χειρουργεία και εξετάσεις που ουσιαστικά
τα καθιστούν απαγορευτικά για τους ασθενείς μαζί με τρομερές ελλείψεις σε ιατροφαρμακευτικό υλικό. Σε αυτές τις συνθήκες δε θα βγάλει προφανώς το φίδι από την τρύπα ούτε ο διευθυντής της κλινικής ούτε ο μεγαλογιατρός αλλά ο απλός ειδικευόμενος. Δηλαδή εσύ σε λίγα χρόνια. Κι ακόμα κι αν δε σου λείπει η καλή πρόθεση, ακόμα κι αν εξοντώνεσαι βιολογικά στη δουλειά πάλι δεν θα είναι εφικτό να προσφέρεις ποιοτική περίθαλψη στους ασθενείς σου.

“Περί Πανελληνίων και άλλων δαιμονίων…”
Γιατί μπορεί την πρώτη μέρα στο αμφιθέατρο οι καθηγητές να σε υποδεχτούν λέγοντας σου ότι πέρασες στην καλύτερη σχολή και ότι αν αφοσιωθείς στο διάβασμά σου δεν έχεις τίποτα να φοβηθείς για το μέλλον σου. Ανακούφιση λοιπόν? Μάλλον όχι ακόμα… Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι την ίδια στιγμή που θα εκστασιάζονται να σου μιλούν για το αρχιτεκτονικό «θαύμα» του αμφιθεάτρου της φυσιολογίας ,την ίδια στιγμή έρχεται να ψηφιστεί ένα νομοσχέδιο για την υγεία που θα πλήξει εσένα ως ειδικευόμενο και όχι μόνο… Ίσως ήδη να σκέφτεσαι τι ειδικότητα θέλεις να ακολουθήσεις. Ίσως και να μην το έχεις σκεφτεί ακόμα. Ίσως να σε παροτρύνουν ανήσυχοι γείτονες, φίλοι και συγγενείς να εγκαταλείψεις την Ελλάδα και να ειδικευτείς στο εξωτερικό αφού τελειώσεις γρήγορα-γρήγορα με τη σχολή . Πολλά τα ερωτήματα, κι αυτό το κείμενο δε γράφτηκε για να σου δώσει μαγικές απαντήσεις σε αυτά και να εξαφανίσει την όποια αβεβαιότητα. Ένα όμως είναι βέβαιο …ότι αν το νομοσχέδιο αυτό περάσει θα είναι σαν να ευχήθηκες(καταλάθως!)να επαναλαμβάνεται η 3η Λυκείου ξανά και ξανά στα χρόνια της ειδικότητάς σου. Σκέψου: Πανελλήνιες εξετάσεις στο τέλος της ειδικότητας για μια θέση στο ΕΣΥ ,επιπλέον εξετάσεις κάθε χρόνο, εξετάσεις για τις εξετάσεις και άλλες εξετάσεις μετά από αυτές. Περίμενε όμως! Γιατί στο ενδιάμεσο θα πρέπει να τρέχεις από συνέδριο σε συνέδριο (όλα ακριβοπληρωμένα βέβαια!)για να συλλέξεις τις απαραίτητες διδακτικές μονάδες και να γεμίζεις με παρουσίες το παρουσιολόγιο σου …κανονική επιστροφή στα θρανία δηλαδή και δεν πρόκειται για κάποιο κακόγουστο αστείο.

Τι σημαίνουν όμως όλα αυτά; Ότι ήρθε η ώρα να απογοητευτείς; Οτι μετά τη σχολή σε περιμένει ένα μέλλον συνεχούς ανταγωνισμού με τους συναδέλφους σου; Ένα μέλλον στο οποίο η εξοντωτική δουλειά δε θα σου αφήνει χώρο ,χρόνο και ψυχικά αποθέματα για να ζήσεις, να είσαι δημιουργικός και να κάνεις οικογένεια; Ένα μέλλον στο οποίο ακόμα κι αν βρεθείς η εξαίρεση και τα πετύχεις (ταχυδακτυλουργικά;) όλα αυτά ,θα πρέπει σύντομα να τα αφήσεις πίσω γιατί θα ακολουθήσεις το δρόμο της μετανάστευσης; Και πόσο εύκολο θα είναι μετά το να γυρίσεις πίσω;

Μιλώντας για δρόμους …Όλα τα παραπάνω δεν είναι μονόδρομος .Δεν είναι καμιά αυτοεκπληρούμενη προφητεία .Και κάθε φορά που στα φοιτητικά σου χρόνια ή αργότερα θα βρεθείς αντιμέτωπος με όλα τα παραπάνω ,μην ξεχάσεις ποτέ ότι υπάρχει και ο άλλος δρόμος .Ο δρόμος μακριά από τη διαπλοκή με τους καθηγητές και τα κομματικά συμφέροντα. Ο δρόμος της αλληλεγγύης με τους συμφοιτητές μας και της πίστης ότι οι συλλογικοί αγώνες μας μπορούν να νικήσουν στις μάχες που έρχονται .Ο δρόμος της διεκδίκησης δουλειάς και ζωής με αξιοπρέπεια. Ο δρόμος της ειδικότητας στην Ελλάδα ,σε ένα σύστημα υγείας που θα προσφέρει ποιοτική περίθαλψη σε όλους και ανθρώπινες συνθήκες εργασίας. Και μπορεί αυτός ο δρόμος να είναι δύσκολος και δύσβατος αλλά είναι ένας δρόμος που χωρά τον καθένα και την καθεμία από εμάς . Ναί,είναι ένας δρόμος που αξίζει να τον ακολουθήσεις σε κάθε βήμα του…

 

«Αναζητήσαμε στο τοπίο

Ανθρώπους με όνειρα και ελπίδες

Κι αυτό μας γέμισε ευθύνες…»

Όλοι μαζί ,ανυπότακτοι και ανυπότακτες θα νικήσουμε!

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Σήμερα η Ηριάννα, αύριο ποιος;

Πολλά έχουν γραφεί και ειπωθεί τις τελευταίες εβδομάδες για την υπόθεση της Ηριάννας, μια από τις τρομερότερες ίσως υποθέσεις «απονομής της δικαιοσύνης» στην σύγχρονη Ελλάδα. Κι εμείς βέβαια, ως πολιτικός χώρος, δεν μπορούμε να μην αναφερθούμε σε αυτήν.
ΣΥΝΤΟΜΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ
Η Ηριάννα είναι μια 29χρονη κοπέλα, σύντροφος του Κ. Παπαδόπουλου. Ένα βράδυ του 2011, φοιτήτρια τότε της Φιλοσοφικής, βρισκόταν στο σπίτι του όταν έγινε έφοδος της αστυνομίας. Λόγω φιλικών σχέσεων που ο ίδιος διατηρούσε με άτομα «ύποπτα» για συμμετοχή στους Πυρήνες της Φωτιάς, ο Κ.Π. κι η Ηριάννα συνελήφθησαν, ανακρίθηκαν και έδωσαν δείγμα DNA. Ο Κ.Π. αθωώθηκε με ομόφωνη απόφαση το ίδιο έτος, αλλά η Ηριάννα κρίθηκε ένοχη πριν από έναν μήνα και καταδικάστηκε σε 13 χρόνια φυλάκισης. Επιβαρυντικά «στοιχεία» ; μερικώς ταυτοποιημένο δείγμα DNA (το οποίο είχε «τελειώσει» όταν ζητήθηκε από την υπεράσπιση για να το εξετάσει πραγματογνώμονας), και φυσικά η σχέση της (χαρακτηριστικά στην δίκη ρωτήθηκε γιατί δεν χωρίζει, αν όντως είναι αθώα!). Αυτήν την στιγμή βρίσκεται στις γυναικείες φυλακές της Θήβας, περιμένοντας την δικάσιμο στις 17 Ιουλίου όπου θα εξεταστούν στοιχεία για να αφεθεί ελεύθερη ως την εκδίκαση της έφεσης.
Μια ιστορία αδιανόητη, μια τρομερή καταδίκη βασισμένη στο τίποτα. Δεν είναι όμως μόνο η φρίκη μπροστά στα 13 χρόνια φυλακής μιας αθώας, νέας γυναίκας. Δεν είναι μόνο η καταστροφή αυτής της ζωής.
Πέρα από αυτό, η καταδίκη της Ηριάννας στήνει τις βάσεις για κάτι συνολικότερο: την περιθωριοποίηση ολόκληρων κοινωνικών ομάδων, τον φόβο να συνάψεις σχέση με κάποιον που μπορεί να –μπορεί να γνωρίζει, μιλάει, έχει γείτονες ανθρώπους που κρίνονται «ύποπτοι». Τον φόβο να ερωτευτείς και να στηρίξεις έναν άνθρωπο που ανήκει στον χώρο της αντι-εξουσίας και ευρύτερα στον αντίποδα αυτού του πολιτικού σκηνικού, τον φόβο να ονομαστείς εσύ αντιεξουσιαστής, τον φόβο να έχεις πολιτική θέση αν αυτή συνυφαστεί με το «κακό» στα μάτια της «τυφλής» δικαιοσύνης μας. Η καταδίκη της Ηριάννας στήνει το σκηνικό για την επιβολή ελέγχου σε κάθε πτυχή της καθημερινότητας· δικάζεσαι γιατί έχεις φίλους, καταδικάζεσαι γιατί έχεις σύντροφο, φυλακίζεσαι γιατί δεν τον χωρίζεις.
Είναι μια ιστορία που υποδεικνύει το πώς η δικαιοσύνη μπορεί και γίνεται μέσο άσκησης πολιτικής, όπως έχει φανεί σε πολλές περιπτώσεις στο παρελθόν (βλ νόμο Διαμαντοπούλου, αθώωση των δολοφόνων στην Μανωλάδα κλπ). Δεν υπάρχει ξέχωρα από το κράτος, αλλά αντίθετα συχνά γίνεται όργανό του εις βάρος αθώων που μετατρέπονται σε εξιλαστήρια θύματα και δέχονται εκδικητικότητα για παραδειγματισμό. Κριτική που δεν βρίσκει σύμφωνη βέβαια την Ν. Προοπτική, η οποία αρνήθηκε να υπογράψει απόφαση στήριξης του Δ.Σ. για την Ηριάννα, θεωρώντας ότι κρίθηκε από την απυρόβλητη ελληνική δικαιοσύνη!
Η Ηριάννα θα αθωωθεί. Θα αθωωθεί όχι μόνο γιατί έχει πίσω της την πανεπιστημιακή κοινότητα της Φιλοσοφικής, στην οποία είναι υποψήφια διδάκτορας· φοιτητικούς συλλόγους από σχολές σ’ όλη την χώρα· την καλλιτεχνική κοινότητα (βλ. επιστολή Θ. Παπακωνσταντίνου, Γιάννη Αγγέλακα,Μάρως Δούκα, ποιητικών ομάδων κλπ)· συλλογικότητες της αριστεράς και της αναρχίας· μια κοινωνία που δεν θέλει να δεχτεί όρους για να αγαπάει.
Θα αθωωθεί γιατί πρέπει να αθωωθεί, γιατί δεν γίνεται να μετατρέψουμε την κοινωνία μας σε ένα καφκικό παρόν με δίκες χωρίς κατηγορώ, καταδίκες χωρίς στοιχεια.
Θα αθωωθεί γιατί αν –αν καταδικαζόταν, θα καταδικαζόμασταν όλοι μαζί της, ως πολιτικά όντα, ως φίλοι, ως εραστές, ως άνθρωποι,
Αλλά αυτή η ιστορία θα πρέπει να κλονίσει την ασφάλεια που νιώθουμε για τα κεκτημένα μας, να μας κινητοποιήσει να τα διεκδικούμε όλο και πιο πολύ, κάθε μέρα, σε κάθε πτυχή της ζωής μας.
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΗΡΙΑΝΝΑ! ΕΜΕΙΣ ΕΠΙΛΕΓΟΥΜΕ ΜΕ ΠΟΙΟΥΣ ΘΑ ΖΗΣΟΥΜΕ!

Posted in Uncategorized | Leave a comment